به گزارش سرویس سبک زندگی ساعدنیوز، بسیاری از والدین فکر می‌کنند بی‌نظمی و شلختگی، نشانه‌ی تنبلی یا دهن‌کجی کودک به قوانین خانه است. اما روانشناسان رشد در «آکادمی اطفال آمریکا» (AAP) نگاه متفاوتی دارند. آن‌ها معتقدند مفهوم «مرتب کردن»، یک مفهوم بسیار انتزاعی و پیچیده برای مغز کودک است. مغز دانش‌آموزان در سنین ابتدایی، هنوز در مهارت‌های «سازماندهی فضایی» و «دسته‌بندی» تکامل نیافته است؛ بنابراین وقتی با یک اتاق کاملاً به هم ریخته مواجه می‌شوند، دچار «فلج تصمیم‌گیری» شده و از انجام آن فرار می‌کنند.
از سوی دیگر، مادری که هر روز از روی دلسوزی (یا عصبانیت) اتاق را مرتب می‌کند و لباس‌های چروک را اتو می‌کشد، بزرگترین مانع برای رشد حس مسئولیت‌پذیری در کودک است. در هشتمین روز از پرونده ویژه مادران، به سراغ 4 راهکار علمی و کاربردی رفته‌ایم تا مشکل شلختگی اتاق و گم شدن لباس‌های مدرسه را برای همیشه ریشه‌کن کنیم.
گفتن جمله «پاشو اتاقت رو مرتب کن» به یک کودک، مثل این است که به شما بگویند «برو اقتصاد کشور را درست کن!»؛ او اصلاً نمی‌داند از کجا باید شروع کند. دستورات را به اجزای بسیار کوچک (میکروسکوپی) تقسیم کنید. بگویید: «فقط ماشین‌ها را داخل جعبه قرمز بینداز.» وقتی این کار تمام شد، بگویید: «حالا فقط مدادرنگی‌ها را داخل جامدادی بگذار.» با این تکنیک، مغز کودک احساس موفقیت‌های کوچکِ پی‌درپی می‌کند و مقاومت او برای تمیز کردن اتاق شکسته می‌شود.
گم شدن لباس فرم و جوراب‌ها در صبح، نتیجه‌ی مستقیمِ نداشتنِ روتین شبانه است. یک صندلی یا یک چوب‌لباسی خاص را در اتاق مشخص کنید و نام آن را «آدمکِ مدرسه» بگذارید. قانون غیرقابل‌مذاکره خانه باید این باشد: هر شب قبل از مسواک زدن، لباس فرم، شلوار، لباس زیر و دقیقاً یک جفت جوراب باید روی این آدمک چیده شوند. با این کار، صبح‌ها کودک حتی با چشمان بسته هم می‌داند لباس‌هایش کجاست و استرس صبحگاهی به صفر می‌رسد.
وقتی اتاق خیلی به هم ریخته است، یک سبد رخت‌چرک یا یک جعبه پلاستیکی بزرگ به کودک بدهید و نامش را «سبد سرگردان» بگذارید. تایمر را روی 3 دقیقه تنظیم کنید و با هیجان بگویید: «هرچیزی که الان روی زمینه و جاش اونجا نیست رو سریع بریز تو این سبد!» این کار اتاق را در 3 دقیقه از حالت انفجار خارج می‌کند. سپس در طول روز، کودک می‌تواند سر فرصت وسایل داخل سبد را سر جای اصلی‌شان بگذارد.
اگر فرزندتان لباس فرمش را گوشه اتاق مچاله می‌کند و شما هر روز صبح با حرص آن را اتو می‌‌کشید، او هرگز تغییر نخواهد کرد. روانشناسان تأکید می‌کنند اجازه دهید او با پیامد طبیعی رفتارش روبرو شود. یک بار که لباسش را مچاله کرد، صبح آن را اتو نکنید. بگذارید با همان لباس چروک به مدرسه برود و نگاه همکلاسی‌ها یا تذکر ناظم را تحمل کند. این تجربه ناخوشایندِ کوتاه، بهترین معلم برای او خواهد بود تا قدر زحمات شما را بداند و لباسش را تا کند.
عجیب‌ترین چیزی که تا به حال زیر تخت یا لابه‌لای وسایلِ به هم ریخته اتاق فرزندتان پیدا کرده‌اید چه بوده است؟ آیا شما هم از آن دسته مادرانی هستید که طاقت نمی‌آورند و در نهایت خودشان اتاق بچه را مرتب می‌کنند؟ تجربیات و درد دل‌های خود از سندروم «اتاق منفجرشده» را در بخش نظرات با ما به اشتراک بگذارید! فردا در روز نهم، به سراغ یکی از داغ‌ترین دغدغه‌های شما می‌رویم: «یاد گرفتن حرف‌های زشت و فحش دادن بچه‌ها در محیط مدرسه»؛ آیا فرزند شما هم تا به حال کلمه‌ای به خانه آورده که شما را شوکه کند؟
