به گزارش سرویس سیاست پایگاه خبری تحلیلی ساعدنیوز، نگاهی به اتاقها و بخشهای مختلف این خانه موزه نشان میدهد که دکوراسیون داخلی آن تلفیقی از سنت و سادگی است. پهن شدن فرشهای اصیل ایرانی در کنار چیدمان مبلهای سنتی و پشتیهای دیوارکوب، فضایی صمیمی و دور از تشریفات مرسوم مقامات عالیرتبه را تداعی میکند که مشخصه بارز سبک زندگی سنتی و بیتکلف میزبان فقید آن بوده است.
در بخش دیگری از این فضاها، تلفیق المانهای کار و زندگی شخصی با دقت خاصی حفظ شده است؛ وجود کتابخانههای بزرگ چوبی انباشته از کتابهای متنوع، میز کار ساده، رایانه و حتی تجهیزات ورزشی مانند تردمیل در کنار قاب عکسها و آثار شخصی، فضایی کاربردی و مأنوس را ایجاد کرده است که گویای استمرار فعالیتهای علمی، مطالعاتی و روزمره در خلوت خانه است.
همچنین چیدمان سجادههای نماز، قرآنهای بازشده روی رحل و تابلوهای یادبود خانوادگی و تصاویر تاریخی نصبشده بر دیوارها، ابعاد معنوی و عاطفی این محیط را برجستهتر میسازد. حفظ دستنخورده این چیدمان پس از تبدیلشدن خانه به موزه، نهتنها حس حضور در یک فضای زیستی واقعی را به مخاطب منتقل میکند، بلکه به عنوان راوی خاموش دههها تحولات سیاسی و زندگی شخصی آیتالله هاشمی رفسنجانی عمل میکند.
