به گزارش سرویس سیاست ساعدنیوز به نقل از همشهری آنلاین، این روزها که خبر بستن تنگه هرمز در صدر خبرها قرار گرفته و نام هرمز در موتورهای جستجوگر وب رکوردشکنی کرده، این سؤال زیاد مطرح میشود که چرا ایران زودتر از اینها تنگه هرمز را نبست؟
واقعیت این است که موضوع بستن تنگه هرمز اصلاً موضوع جدیدی نیست و از زمان امام (ره) هم بارها بهعنوان ابزار تهدید مطرح شده است؛ آخرین بار هم حتی بنیانگذار فقید جمهوری اسلامی فرمود ما دراینباره سیاست صبر در پیش گرفتیم.
سالهای بعد نیز بارها این موضوع از سوی کارشناسان و استراتژیستها مطرح شد و یکبار نیز حسن روحانی در دوران ریاست جمهوری خود گفت دلیلی ندارد نفت ایران از تنگه عبور نکند اما نفت دیگران عبور کند که این سخن مورد استقبال حاج قاسم هم قرار گرفت.
رهبر شهید انقلاب نیز بر این مسأله تائید داشتند و مجلس شورای اسلامی نیز در یک مقطع طرحی دو فوریتی برای بستن تنگه به صحن آورد.
اما چرا این طرح هیچگاه در گذشته عملی نشد؟
پاسخ ساده است: به تعبیر سردار شهید، دریابان تنگسیری فرمانده نیروی دریایی سپاه و مبتکر بستن تنگه هرمز در جنگ تحمیلی سوم، اجرای آن نیازمند اقدام نظامی در تنگه بود و سیاست ایران هیچگاه آغازگر جنگ نبوده است.
توجه کنیم که اقدام پیشدستانه، مشروعیت حقوقی ایران را زیر سؤال میبُرد؛ علیه ایران اجماع جهانی ایجاد و تصویر اقتدار همراه با مظلومیت را خدشهدار میکرد.
برای جمهوری اسلامی همواره افکارعمومی و مشروعیت بینالمللی اهمیت دارد و انقلاب اسلامی ملت ایران نیز با همین منطق صادر میشود؛ اینکه اقدامش مشروع باشد، و این برای امامین انقلاب بسیار بااهمیت است. بنابراین، این گزینه همیشه در حد تهدید باقی ماند.
اما امروز اگر چنین اقدامی رخ داده، در چارچوب دفاع مشروع بوده و طبیعیست در این شرایط، ایران از آنچه بهدست آورده است، دیگر عبور نمیکند. حماقت ترامپ هم به همین جهت است که این مسیر را را برای ایران باز کرد؛ البته یکی از حماقتهایش.