به گزارش سرویس سیاست پایگاه خبری ساعدنیوز، عبدالله گنجی در روزنامه جوان نوشت: ویدئویی از غضنفری نماینده مجلس شنیدم که آن را مشمئزکننده، بیمنطق، توهینآمیز، تهمتآلود و ناآشنا با ساختار جمهوری اسلامی یافتم. نگارنده به پزشکیان رأی نداده اما معتقد است مهمترین رسالت امام خمینی وارد کردن اخلاق در سیاست بود و از او آموختیم در حق دشمنان هم انصاف را رعایت کنید. سخنان غضنفری قبل از اتهام به پزشکیان توهین به رهبری است. باید برای این روند فکری اساسی کرد و از همه نیروهای مؤمن به انقلاب اسلامی ملتمسانه خواستارم وارد گود شوید و این شیوه را که باعث پراکندگی مردم از نیروهای انقلاب میشود جمع کنید. چرا روند اقلیتساز را انقلابیگری مینامیم؟گنجی افزود: آقای غضنفری میگوید چرا بدون اجازه رهبری آتشبس را پذیرفتید؟ پزشکیان طبق قانون اساسی چه کاره است؟ جنگ و صلح با رهبری است. آیا مصوبه شورای عالی امنیت ملی بوده و بدون تأیید رهبری اجرا شده؟ یا فرماندهان سپاه دستورات پزشکیان را اجرا کردند؟ در جای دیگر گفته چرا جلوی دستور حمله به اسرائیل را گرفتید؟ با چه مکانیزمی؟ او دهها اتهام را در قالب سؤال مطرح میکند. گفته برخلاف ادعای شما اکثریت مردم با مذاکره با شیطان مخالفند. مشمئزکنندهترین بخش آنجاست که از عبارت پزشکیان «ما اهل جنگیم» نتیجه گرفته که قصد تحریک رهبری برای بیرون آمدن و ترور شدن را دارد و این بحث را بیربط و تحقیرآمیز دانسته است.در ادامه آمده است: اگر مصونیت نماینده چنین حرف زدنی است، مدل دینی نیست. نقد در مدل دینی ابتدا امر به معروف خصوصی است. غضنفری سابقه برچسبزنی دارد. قبلاً چنین فرهنگی نبود که نامه کارشناسی به رهبری را خیانت بدانیم. وقتی محسن رضایی نامه نوشت خائن ندانستند. پذیرفته نیست مسئول را بهخاطر نظر کارشناسی خائن بدانیم. پزشکیان را صاحب خصلت ایستادن مقابل رهبری نمیدانم. او «من» ندارد و نفاق ندارد. امثال غضنفری شاید وقتی روحانی رئیسجمهور بود قدر پزشکیان و شهید رئیسی را بدانند.
این یادداشت نشاندهنده نگرانی جدی جریان انقلابی از روشهای تند و برچسبزنانهای است که به جای نقد سازنده، وحدت نیروهای انقلاب را هدف قرار میدهد و مردم را از بدنه اصلی نظام فاصله میاندازد. تأکید بر اخلاق اسلامی در سیاست و لزوم بازگشت به شیوه امر به معروف و نهی از منکر به جای تهمت و توهین، میتواند مانع از انسداد گفتمانی و پراکندگی بیشتر شود.با وجود اختلافنظرهای سیاسی، حفظ حرمت نهادهای قانونی و جایگاه رهبری و پرهیز از نسبتهای ناروا به مسئولان، ضرورت حفظ انسجام داخلی در شرایط حساس کنونی است. این نوع نقدهای درونی اگر به گفتگوی سازنده تبدیل شود، میتواند به تقویت نظام و جلوگیری از سوءاستفاده دشمنان کمک کند.