به گزارش سرویس سیاست پایگاه خبری ساعدنیوز، به نقل از خبرآنلاین، روزهای پرالتهاب تمام شد و همه منتظر بودند تا دسترسی به دنیای آزاد دوباره برقرار شود، اما خبری از وصل شدن اینترنت جهانی نبود. حالا مصطفی پوردهقان، عضو کمیسیون صنایع مجلس شورای اسلامی، راز این تاخیر آزاردهنده را فاش کرده است. او میگوید در روزهایی که به دلیل شرایط خاص، اینترنت جهانی محدود و به شبکه داخلی تغییر مسیر داده بود، همه مردم با صبوری این شرایط را پذیرفتند. اما وقتی اوضاع آرام شد و زمان اتصال دوباره رسید، گروهی از نمایندگان تندرو در مجلس، به جای اینکه صدای نیاز مردم باشند، جلوی پای دولت سنگ انداختند تا این محدودیتها برای همیشه ماندگار شود.

اوج این ماجرا در جلسه چند هفته پیش مجلس با سید ستار هاشمی، وزیر ارتباطات، رقم خورد. پوردهقان روایت میکند که در این جلسه، تندروها با لحنی تند و پرخاشگرانه وزیر را تحت فشار قرار دادند و حرفی زدند که باورش سخت است؛ آنها با صراحت گفتند: «مردم دیگر به این قطعی عادت کردهاند، اصلا چرا حرف از وصل شدن اینترنت میزنید؟» آنها میخواستند از آب گلآلود ماهی بگیرند و بهانه روزهای سخت را به یک روال همیشگی تبدیل کنند. اما وزیر ارتباطات در برابر این فشارها ایستادگی کرد و پاسخ قاطعی داد: «قرار نیست ایران به یک جزیره جدا و دور افتاده از دنیا تبدیل شود.»
بر اساس تحلیل اختصاصی پایگاه خبری ساعدنیوز، ریشه اصلی عصبانیت و پیگیری مخاطبان درباره وضعیت اینترنت، دقیقاً همین نگاههای پشتپرده است. وقتی یک مسئول در اتاقهای دربسته ادعا میکند که «مردم عادت کردهاند»، در واقع دارد به جای میلیونها کاربر، کسبوکار اینترنتی، دانشجو و شهروند عادی تصمیم میگیرد. این افشاگری نشان میدهد که مشکل اصلی، مسائل فنی یا حتی امنیت در زمان آرامش نیست؛ بلکه مانع بزرگ، تفکری است که محدودیت را یک فرصت طلایی برای کنترل بیشتر میبیند. آنها از یک بحران موقت پلی ساختند تا یک خواسته همیشگی را به مردم تحمیل کنند.
نتیجه این نوع تفکر چیست؟ اگر دولت و شخص وزیر ارتباطات در برابر این فشارها کوتاه میآمدند، نه تنها اعتماد عمومی به شدت آسیب میدید، بلکه اقتصاد دیجیتال کشور هم به مرز نابودی کشیده میشد. تبدیل شدن به یک جزیره دورافتاده، فقط به معنای باز نشدن چند شبکه اجتماعی نیست؛ بلکه یعنی قطع ارتباط مغزهای ما با علم روز دنیا، نابودی کسبوکارهای خانگی و انزوای کامل. خوشبختانه این مقاومت جواب داد و دست تندروها رو شد، اما این اتفاق یک زنگ خطر بزرگ برای همه ماست: همیشه باید مراقب کسانی باشیم که میخواهند محدودیتهای موقت را به عنوان یک سبک زندگی دائمی به ما قالب کنند!