به گزارش سرویس سیاست پایگاه خبری ساعدنیوز، به نقل از خبرآنلاین، پیشنویس یک تفاهمنامه یکصفحهای برای کاهش تنش و پایان جنگ، طی هفتههای گذشته میان طرفهای درگیر رد و بدل شده و از مسیر میانجیها به واشنگتن و تهران رسیده است. رویترز گزارش داده که در نسخههای اولیه، دو طرف به یک چارچوب ابتدایی نزدیک شده بودند، اما موضوعاتی مانند تضمینهای هستهای، رفع تحریمها و نحوه اجرای توافق همچنان محل اختلاف مانده است.
با وجود نزدیک شدن طرفین به یک چارچوب اولیه، هر دور از اصلاحات و اضافه شدن بندهای تازه، روند نهایی شدن توافق را کند کرده است. رویترز در 2 ژوئن نوشت ایران در حال بررسی پیشنهاد جدید بوده، اما برای چند روز ارتباط مستقیم با واشنگتن نداشته است؛ سپس در گزارشهای بعدی از ادامه رایزنیها و حتی توافق بر سر تمدید آتشبس خبر داد. همین رفتوآمدهای مکرر نشان میدهد که اختلاف بر سر جزئیات، همچنان مهمترین مانع امضا است.
همزمان با این گفتوگوها، تحولات مرتبط با لبنان و مسیر تنگه هرمز نیز بر فضای مذاکرات اثر گذاشته است. رویترز گزارش داده که تنشها در لبنان و نیز بحثهای مربوط به امنیت کشتیرانی در هرمز، بخشی از فضای پیچیده مذاکرات را شکل دادهاند و حتی در مقاطعی، توقف یا تمدید آتشبس در اولویت گفتوگوها قرار گرفته است.
بررسی این روند نشان میدهد که پرونده توافق، بیش از آنکه صرفاً به یک متن کوتاه وابسته باشد، به مجموعهای از بندهای سیاسی و امنیتی گره خورده است. وقتی دو طرف روی کلیت کاهش تنش توافق نسبی دارند اما در جزئیات کلیدی به تفاهم نمیرسند، طبیعی است که امضا بارها عقب بیفتد. گزارشهای اخیر رویترز هم نشان میدهد که همین اختلافهای جزئی، از تضمینهای هستهای تا سازوکار رفع تحریمها و امنیت منطقهای، هنوز مانع شکلگیری توافق نهایی است.
در چنین شرایطی، هرچند خبرهای تازه از کاهش موقت تنش و ادامه گفتوگوها منتشر شده، اما مسیر نهایی هنوز به یک متن قطعی و مورد توافق کامل نرسیده است. به همین دلیل، این پرونده همچنان یکی از حساسترین و پررفتوآمدترین موضوعات سیاست خارجی منطقه باقی مانده و هر تغییر کوچک در متن پیشنویس میتواند مسیر مذاکرات ایرانوآمریکا را عوض کند.