به گزارش سرویس سیاست پایگاه خبری ساعدنیوز، به نقل از آکسیوس، استیو ویتکاف و جرد کوشنر، نمایندگان دونالد ترامپ، برای بررسی ابعاد فنی توافق احتمالی با ایران به مرکز هستهای اوکریج در ایالت تنسی رفته و با یک تیم 100 نفره از متخصصان دیدار کردهاند. هدف واشنگتن رسیدن به یک یادداشت تفاهم موقت است که شامل مواردی چون تمدید آتشبس، بازگشایی تنگه هرمز و تعیین تکلیف ذخایر اورانیوم ایران میشود. با این حال، شبکه سیانان به نقل از کارشناسان آمریکایی گزارش داده است که در صورت توافق، موضوع بازیابی اورانیوم غنیشده مدفون در تاسیسات اصفهان به دلیل نبود تجربه مشابه، یک چالش فنی بسیار پیچیده برای این تیم خواهد بود.
در مقابل، کاظم غریبآبادی، معاون وزارت خارجه ایران، تاکید کرده است که پایان دائمی جنگ در منطقه، از جمله لبنان، شرط اصلی و غیرقابل تغییر تهران است. بر اساس موضع رسمی ایران، در صورت رفع محاصره دریایی، ایران نیز اقداماتی برای آزادی کشتیرانی در تنگه هرمز انجام میدهد. همچنین، تهران خواهان آزادسازی 50 درصد از داراییهای مسدود شده همزمان با امضای تفاهم و دریافت مابقی آن در کمتر از دو ماه است. در همین رابطه، منابع نزدیک به تیم مذاکرهکننده ایرانی در گفتوگو با خبرگزاری فارس، ادعای برخی رسانههای عربی مبنی بر موافقت تهران با انتقال ذخایر اورانیوم به کشوری دیگر را رد کرده و پیشبرد هرگونه گفتوگوی هستهای را منوط به انجام تعهدات طرف مقابل دانستهاند.
بر اساس تحلیل اختصاصی پایگاه خبری ساعدنیوز، گره اصلی مذاکرات فعلی در فاصله زمانی میان اجرای تعهدات دو طرف نهفته است. واشنگتن با تشکیل یک تیم بزرگ فنی نشان میدهد که برای ورود به جزئیات برنامه هستهای و مدیریت مواد غنیشده آماده است، اما اصرار دارد که امتیازهای مالی را در پایان مسیر به ایران بدهد. در نقطه مقابل، تهران که تجربه توافقهای گذشته را دارد، خواهان دریافت نیمی از پولهای مسدود شده در همان روز اول توافق است و زمان بیشتری برای رقیقسازی اورانیوم میخواهد. این اختلاف 30 روزه در تقویم اجرایی توافق، صرفاً یک عدد نیست، بلکه نشاندهنده عمق بیاعتمادی میان دو طرف است که هر کدام تلاش میکنند تا پیش از برداشتن گام نهایی، تضمین عملی و ملموستری از طرف مقابل بگیرند.
نتیجه این کشمکش فنی و سیاسی، به طور مستقیم بر آرامش منطقه و اقتصاد ایران تاثیر میگذارد. پیشنهاد نقشآفرینی قطر برای ایجاد یک مسیر مالی سریع، نشان میدهد که راهحلهای میانهای برای عبور از این بیاعتمادی در حال بررسی است. اگر دو طرف بتوانند بر سر زمانبندی آزادسازی داراییها و توقف کامل جنگ به یک نقطه مشترک برسند، راه برای یک توافق موقت هموار میشود؛ توافقی که میتواند با باز کردن مسیر فروش نفت و رفع بخشی از تحریمها، فضای تنفس جدیدی برای بازار ایجاد کند. در غیر این صورت، پافشاری بر خواستههای حداکثری و اختلاف بر سر زمانبندی، میتواند این فرصت دیپلماتیک را با کندی یا توقف مواجه کند.