به گزارش سرویس سیاست پایگاه خبری ساعدنیوز، عاصم افتخار احمد، نماینده دائم پاکستان در سازمان ملل متحد، طی یک سخنرانی رسمی در جلسه شورای امنیت، از نزدیک بودن توافق در مذاکرات ایران و آمریکا خبر داد. وی با ابراز نگرانی از تشدید تنشهای منطقهای و تاثیر آن بر توقف مسیرهای دیپلماتیک و راستیآزماییهای هستهای، اعلام کرد که اسلامآباد میزبان بالاترین سطح تعامل مستقیم میان تهران و واشنگتن در بیش از چهار دهه گذشته بوده است. این دیپلمات ارشد تاکید کرد که با همکاری شرکای منطقهای، تلاشهای فشردهای برای کاهش تنش و بازگرداندن طرفین به میز مذاکره انجام شده و اکنون که هدف نهایی در شرف دستیابی است، همه طرفها باید با خویشتنداری به صلح فرصت دهند.
نماینده پاکستان در نشست شورای امنیت که با محوریت موضوع عدم اشاعه برگزار شد، به صراحت اعلام کرد که افزایش خشونتها در خاورمیانه، وضعیت آتشبس را به شدت شکننده کرده است. او با اشاره به وقفه در مسیر دیپلماسی طی ماههای اخیر، توضیح داد که این خصومتها طرفین پرونده پیچیده هستهای ایران را از یکدیگر دورتر کرده و حتی ماموریتهای حیاتی آژانس بینالمللی انرژی اتمی را مختل کرده است. با این حال، وی بر لزوم حل مسالمتآمیز این مناقشه صرفاً از طریق گفتوگوی پایدار و متعهدانه تاکید کرد.
بخش مهم سخنرانی عاصم افتخار، پردهبرداری از تلاشهای پشت پرده کشورش برای توقف درگیریها بود. او از تهران و واشنگتن به دلیل اعتماد مجدد به پاکستان برای شرکت در گفتوگوهایی تحت عنوان «مذاکرات اسلامآباد» قدردانی کرد. به گفته وی، این مذاکرات با هماهنگی و همراهی کشورهایی مانند عربستان سعودی، قطر، ترکیه، مصر و چین پیش رفته است تا فضای مناسبی برای تبادل پیامها و شکلگیری یک مسیر معنادار برای رفع اختلافات فراهم شود.
بر اساس تحلیل اختصاصی پایگاه خبری ساعدنیوز، طرح علنی موضوع «مذاکرات اسلامآباد» در صحن شورای امنیت، نشاندهنده تغییر فاز دیپلماسی پنهان به دیپلماسی آشکار در منطقه است. مخاطب پیگیر تحولات بینالمللی به خوبی میداند که تا پیش از این، کشورهایی مانند عمان یا قطر به عنوان واسطههای اصلی تبادل پیام میان ایران و آمریکا شناخته میشدند. ورود رسمی و باصلابت پاکستان به این عرصه و توصیف این گفتوگوها به عنوان «بالاترین سطح تعامل مستقیم چهار دهه اخیر»، نشان میدهد که ابعاد این مذاکرات احتمالاً روی پروندههای کلانتری از جمله کنترل سطح تنشهای نظامی در خاورمیانه و یافتن فرمولهای جدید برای خروج از بنبست هستهای متمرکز است.
این ادعای دیپلماتیک مبنی بر اینکه «هدف نهایی در شرف دستیابی است»، بیشتر از آنکه صرفاً یک خبر قطعی از امضای توافق باشد، یک ابزار فشار هوشمندانه و دعوت به خویشتنداری در روزهای بحرانی منطقه است. در واقع، پاکستان و شرکای منطقهای آن تلاش میکنند با رسانهای کردن میزان پیشرفت مذاکرات، هزینه هرگونه اقدام تنشزا یا خطای محاسباتی را برای تهران و واشنگتن بالا ببرند. اگر این روایت درست باشد، میتوان انتظار داشت که در آیندهای نزدیک، شاهد کاهش لفاظیهای سیاسی و احتمالاً شکلگیری توافقهای نانوشتهای باشیم که زمینه را برای مدیریت مهار بحران و پایان جنگ میان دو کشور فراهم میکند.