به گزارش سرویس سیاست پایگاه خبری ساعدنیوز، روزنامه همشهری در یادداشتی تحلیلی به واکاوی زوایای پنهان و معانی نهفته در عبارت «علیالاصول نظر دیگری داشتم» پرداخته و ابعاد مختلف این موضعگیری مهم را تشریح کرده است. بر اساس این تحلیل، بیان این جمله به معنای مخالفت مطلق با اصل مذاکره نیست، بلکه نوک پیکان انتقاد به سوی شیوه و چارچوبهایی است که از نگاه منتقدان، غیرعزتمندانه و با نگاهی از بالا به پایین دنبال میشود. این رویکرد ریشه در بیاعتمادی عمیق به طرف آمریکایی دارد؛ کشوری که چه پیش از انقلاب اسلامی و چه پس از آن نشان داده در بسیاری از موارد شریک قابل اعتمادی برای توافقات پایدار نیست و خروج یکجانبه آن از توافق برجام به دلیل فقدان ضمانتهای اجرایی، گواه روشنی بر این مدعاست.
بخش دیگری از این تحلیل به ارتباط مستقیم شرایط اقتصادی با تصمیمگیریهای کلان استراتژیک میپردازد. روزنامه همشهری تاکید میکند که اگر مسئولان اجرایی توانسته بودند با مدیریت صحیح معیشت، فشارهای داخلی را به حداقل برسانند، امکان تداوم مسیر تقابل با رژیم صهیونیستی تا رسیدن به اهداف نهایی بسیار فراهمتر بود. در یک حالت مطلوب و آرمانی، این رویارویی باید تا نقطهای ادامه مییافت که دشمن با تحمل هزینههای سنگین و بازدارنده، دیگر هرگز جرأت تعرض مجدد به ایران را پیدا نکند. با این وجود، محدودیتهای اقتصادی فعلی، ظرفیت چنین تقابل تمامعیاری را کاهش داده و این رویکرد را در میان تحلیلگران تقویت کرده که شاید توافق یا مذاکره صرفاً فرصتی برای تجدید سازمان و آمادگی دشمن جهت اقدامات بعدی فراهم آورد.
با وجود هزینههای احتمالی و باقی ماندن تلخی تجربه برجام در حافظه تاریخی جامعه، به نظر میرسد تن دادن مجدد به مسیر گفتوگو دلایل راهبردی دیگری نیز دارد. از یک سو، بخشی از جامعه و مسئولان همچنان بر آزمودن مجدد این مسیر پافشاری میکنند و از سوی دیگر، ضرورت مدیریت افکار عمومی در عرصه بینالمللی ایجاب میکند که ایران با ورود به عرصه دیپلماسی، روایت القایی رسانههای غربی مبنی بر مخالفت تهران با صلح و گفتوگو را خنثی سازد. در نهایت، این روزنامه ورود به مسیر دیپلماسی را نوعی خرید زمان برای کشور تلقی میکند؛ فرصتی که در شرایط کنونی میتواند امکان بازنگری در راهبردها، کاهش مقطعی تنشها و بازیابی ظرفیتهای حیاتی در حوزههای اقتصادی، سیاسی و نظامی را برای مواجهههای آینده فراهم آورد و مذاکره را نه به عنوان یک هدف نهایی، بلکه در قامت یک ابزار استراتژیک بازتعریف کند.
به نظر شما مذاکره در شرایط فعلی فرصت است یا تکرار تجربه پرهزینه برجام؟ نظر خود را با ما به اشتراک بگذارید.