به گزارش سرویس سیاسی پایگاه خبری ساعدنیوز، مشروح بیانیه به شرح زیر است:
بسم‌الله الرحمن الرحیم
ملت بزرگ و شریف ایران
در روزهایی که کشور بیش از هر زمان دیگری به وحدت، انسجام، همدلی و سعه‌صدر مسئولان نیازمند است، اتفاقی در حال رقم خوردن است که نمی‌توان نسبت به آن بی‌تفاوت بود.
حجت‌الاسلام حمید رسایی، نماینده مردم تهران در مجلس شورای اسلامی، پس از صدور حکم قطعی قضایی، در برابر قانون تمکین کرد و شخصاً برای اجرای حکم، خود را معرفی نمود و اکنون بیش از یک ماه است که دوران محکومیت خود را سپری می‌کند. ایشان نیز اعلام کرده است که با وجود اعتراض به رأی، چون حکم قطعی است، به قانون تمکین خواهد کرد. این رفتار، نشانه احترام به قانون است.
اما سؤال جدی این است:
آیا اجرای این حکم در شرایط فعلی، به حفظ وفاق و انسجام ملی کمک می‌کند یا به شکاف و اختلاف دامن می‌زند؟ سخن ما درباره اصل اجرای قانون نیست؛ هیچ‌کس نباید خود را فراتر از قانون بداند. سخن درباره سعه‌صدر، گذشت، تدبیر و نحوه مواجهه با اختلافات است.
امیرالمؤمنین علی (ع) می‌فرمایند: «آلَهُ الرئاسَهِ سَعَهُ الصَّدر»؛ ابزار ریاست و مدیریت، سعه‌صدر است. اگر از مردم می‌خواهیم اختلافات را کنار بگذارند و در برابر مشکلات و تهدیدات کشور متحد باشند، آیا مسئولان و رؤسای قوا نباید پیشگام گذشت، تحمل اختلاف و سعه‌صدر باشند؟ آیا واقعاً برای حل یک اختلاف سیاسی و رسانه‌ای، هیچ راهی جز رسیدن یک نماینده مجلس به زندان وجود نداشت؟
موضوع این پرونده هرچه باشد، آیا در شرایط حساس کشور نمی‌شد با استفاده از ظرفیت گذشت، رضایت و تدبیر از رسیدن کار به این مرحله جلوگیری کرد؟ وفاق فقط برای مردم است؟ در ماه‌های گذشته بارها مردم و نخبگان به وفاق، وحدت و پرهیز از اختلاف دعوت شده‌اند؛ اما وفاق زمانی معنا دارد که در رفتار مسئولان نیز دیده شود. از رئیس محترم مجلس، جناب آقای دکتر قالیباف، انتظار می‌رفت در موضوعی که امکان حل‌وفصل آن از مسیر گذشت و سعه‌صدر وجود داشت، پیشگام این رویکرد باشد.
وفاق با سخنرانی محقق نمی‌شود؛ وفاق از رفتار مسئولان آغاز می‌شود. افکار عمومی حق دارد بپرسد: اگر زندانی‌شدن یک نماینده در شرایط کنونی به کاهش اختلافات و افزایش اعتماد عمومی کمک نمی‌کند، آیا نمی‌شد راه دیگری را انتخاب کرد؟ آیا معیار عدالت برای همه یکسان است؟
مطالبه ما از قوه قضائیه روشن است: قانون و عدالت باید درباره همه، با یک معیار و بدون تبعیض اجرا شود. سؤال افکار عمومی این است که سرنوشت چنین پرونده‌ها و مطالباتی چیست؟ اگر پرونده‌ای دارای شاکیان متعدد و مطالبه عمومی است، چرا مردم آثار رسیدگی به آن را به‌روشنی مشاهده نمی‌کنند؟
ما نمی‌گوییم قانون درباره یک نفر اجرا نشود؛ می‌گوییم قانون باید درباره همه اجرا شود: شفاف، عادلانه و بدون تبعیض. حجت‌الاسلام رسایی نماینده مردم تهران در مجلس شورای اسلامی است. محروم شدن یک نماینده منتخب از حضور در مجلس، تنها محدودیت برای یک فرد نیست؛ بلکه بر ظرفیت نمایندگی مردم نیز اثر می‌گذارد. بنابراین باید پرسید: آیا در نحوه اجرای احکام قضایی نمایندگان، نباید جایگاه نمایندگی و حقوق مردمی که آنان را انتخاب کرده‌اند نیز مورد توجه قرار گیرد؟ قانون محترم است؛ حق مردم نیز محترم است.
وحدت یک شعار نیست؛ یک مسئولیت است. رهبر معظم انقلاب اسلامی در پیام اخیر خود درباره وحدت، با تأکیدی صریح و روشن فرمودند:
«درس مهمّ اتّحاد و عدم تنازع، درس اوّل مکتب اسلام در مورد نوع مواجهه با دشمن و دوست است.»
ایشان همچنین تأکید کرده‌اند که هیچ‌کس نباید اجازه بروز اختلاف را در جامعه بدهد و هر اقدامی که به ایجاد تنازع و تفرقه منجر شود، می‌تواند در جهت مقصود دشمن قرار گیرد.
امروز باید صریح پرسید: آیا برخوردهایی از این دست، در مسیر تقویت اتحاد و انسجام ملی است یا ناخواسته بر شکاف‌های موجود می‌افزاید؟ اگر احتمال تشدید اختلاف و بی‌اعتمادی وجود دارد، آیا مسئولان نباید در نحوه مواجهه با آن، سعه‌صدر و تدبیر بیشتری به خرج دهند؟
این پرسش، پرسش یک جریان سیاسی نیست؛ پرسش بخشی از نمایندگان ملت ایران است. ما امروز بیش از هر زمان دیگری به برادری، عدالت، تحمل اختلاف و اعتماد عمومی نیازمندیم. از قوه قضائیه می‌خواهیم در کنار اجرای قانون، تناسب، عدالت، حقوق مردم و آثار اجتماعی تصمیمات قضایی را نیز مورد توجه قرار دهد. و از رؤسای قوا، به‌ویژه ریاست محترم مجلس شورای اسلامی، انتظار داریم نشان دهند که وفاق و انسجام ملی یک شعار سیاسی نیست؛ بلکه یک مشی مدیریتی و اخلاقی است.
بر این اساس، خواسته ما روشن است:
روند و مبنای اجرای حکم حجت‌الاسلام رسایی برای افکار عمومی شفاف‌سازی شود.
حقوق مردم تهران و جایگاه نمایندگی مجلس در این موضوع مورد توجه قرار گیرد.
در پرونده‌های دارای مطالبه عمومی، از جمله پرونده‌های مورد اشاره درباره مسئولین سابق، رسیدگی قضایی شفاف و عادلانه صورت گیرد.
رؤسای قوا در اختلافات میان مسئولان و نمایندگان، پیشگام سعه‌صدر، گذشت و حل‌وفصل اختلافات باشند.
معیار عدالت برای همه یکسان باشد؛ نه صاحبان قدرت مصون باشند و نه منتقدان و نمایندگان مردم صرفاً به دلیل اختلافات سیاسی، در معرض برخوردهای شدید قرار گیرند.
ملت ایران باید اطمینان داشته باشد: قانون برای همه است؛ عدالت برای همه است؛ و وحدت نیز باید از رفتار مسئولان آغاز شود. وفاق واقعی، وفاقِ همراه با عدالت، سعه‌صدر و حفظ حرمت جایگاه نمایندگی مردم است.
والسلام علیکم و رحمه‌الله و برکاته
محمد رستمی (نیشابور)
احمد آریایی‌نژاد (ملایر)
ابوالفضل ابوترابی (نجف‌آباد)
محمدرضا احمدی سنگر (رشت)
سلمان اسحاقی (قائنات)
عباس بیگدلی (تاکستان)
احمد بیوته (اردبیل)
ابوالقاسم جراره (تهران)
فاطمه جراره (بندرعباس)
حسینعلی حاجی‌دلیگانی (شاهین‌شهر)
حسن حسن‌نتاج صلحدار (بابل)
فتح‌الله حسینی (قصرشیرین)
سید نجیب حسینی (مینودشت)
علی خزایی (ورامین)
مجید دوست‌علی (کرمان)
مجتبی رحماندوست (تهران)
قاسم روان‌بخش (قم)
حسین صمصامی مزرعه آخوند (تهران)
مصطفی طاهری (زنجان)
عمر علیپور اقدس (ماکو)
علی‌اکبر علیزاده (دامغان)
کامران غضنفری (تهران)
عبدالوحید فیاضی (نور)
سید مرتضی محمودی (تهران)
محمد معتمدی‌زاده (سیرجان)
محمد میرزائی (شاهین‌دژ)
سید محمود نبویان (تهران)
هوشنگ هادیان‌پور (شازند)
علی کرد (خاش)
مهدی کوچک‌زاده (تهران)
سید علی یزدی‌خواه (تهران)
عباس قدرتی (شیروان)
امیرحسین ثابتی (تهران)
محمدحسین محمدی (دلفان)
حجت‌الاسلام محمد سبزی (ساوه)
روح‌الله ایزدخواه (تهران)
سید احسان قاضی‌زاده هاشمی (مشهد)
بیژن نوباوه وطن (تهران)
جعفر پورکبگانی (بوشهر)
حجت‌الاسلام اسماعیل سیاوشی (فریدن)
زینب قیصری (تهران)
منبع: تلگرام رجانیوز
پایان پیام
