به گزارش سرویس سیاسی پایگاه خبری ساعدنیوز، این جابهجایی پس از آن صورت میگیرد که مقامات اطلاعاتی آمریکا به این نتیجه رسیدند که توطئههای ترور ایران علیه مقامات فعلی و پیشین ایالات متحده به مراحل پیشرفتهای رسیده است.
بسنت از اوت 2026 (مرداد/شهریور 1405) هدایت یک کارزار اقتصادی تهاجمی علیه تهران را بر عهده داشته و تحریمهایی را وضع و محدودیتهایی را بر مسیرهای تجاری تشدید کرده است که هدف آن محروم کردن سپاه پاسداران انقلاب اسلامی از منابع مالی است. این اقدامات، وزیر خزانهداری را به یکی از اهداف اصلی حکومت ایران تبدیل کرده است.
یکی از سخنگویان وزارت خزانهداری انتقال بسنت را تأیید کرد و گفت که این تهدیدها مانع از ادامه کارزار فشار اقتصادی او علیه ایران نخواهد شد.
مقامات به دلیل نگرانیهای امنیتی، مکان دقیق تأسیسات نظامی که بسنت در آن اقامت دارد را فاش نکردهاند.
اگرچه مقامات اطلاعاتی تهدیدهای جدی علیه افراد خاصی را شناسایی کردهاند، اما میزان دقیق خطری که متوجه بسنت است همچنان نامشخص است.
مقامات آمریکایی ارزیابی کردهاند که ایران تواناییهای محدودی برای انجام حملات گسترده در خاک آمریکا یا سایر مناطق خارج از کشور دارد. با این حال، واشنگتن چندین توطئه ایران را که افراد خاصی را هدف قرار دادهاند، به عنوان تهدیدهای معتبر تلقی کرده است.
از جمله این موارد، یک عملیات ادعایی «قتل در ازای دریافت پول» از سوی ایران بود که دونالد ترامپ را در جریان کارزار انتخاباتی ریاستجمهوری سال 2024 هدف قرار داده بود.
بسنت به جمع فزایندهای از چهرههای ارشد دولت ترامپ میپیوندد که از اقامتگاههای شخصی خود در منطقه واشنگتن به تأسیسات نظامی یا سایر مکانهای امن منتقل شدهاند.
بر اساس گزارش نیویورک تایمز، سال گذشته دستکم شش مقام دیگر نیز اقدامات مشابهی انجام دادند. از جمله این افراد میتوان به استیون میلر که اکنون رئیس دفتر کاخ سفید است و پم باندی که در آن زمان به عنوان دادستان کل خدمت میکرد، اشاره کرد.
جابهجایی کارکنان ارشد دولت شامل انتقال به خانههای سازمانی نظامی و سایر اقامتگاههای محافظتشده بوده است؛ اقدامی که در واکنش به تهدیدهای امنیتی علیه اعضای دولت ترامپ صورت میگیرد.
خبر انتقال اسکات بسنت، وزیر خزانهداری ایالات متحده، به یک پایگاه نظامی در پی آنچه مقامات آمریکایی تهدیدهای جانی از سوی ایران میخوانند، با واکنشها و تفسیرهای متفاوتی در محافل سیاسی همراه بوده است. در این میان، تحلیلگران و ناظران مختلف، از جمله چهرههای نزدیک به تهران و کارشناسان مسائل بینالملل، زوایای گوناگونی از این رویداد را مورد بررسی قرار میدهند.
از منظر تحلیلگران همسو با سیاستهای جمهوری اسلامی ایران، این خبر و نحوه بازتاب آن در رسانههای غربی را میتوان از چند زاویه کلیدی تحلیل کرد:
جنگ روانی و ایرانهراسی: بر اساس دیدگاههای نزدیک به محافل رسمی در تهران، انتشار اخباری مبنی بر توطئههای ترور علیه مقامات آمریکایی، بخشی از یک کارزار تبلیغاتی و عملیات روانی است. این تحلیلگران معتقدند که دولت آمریکا با برجستهسازی این ادعاها، تلاش میکند تا ضمن ایجاد فضای «ایرانهراسی» در افکار عمومی بینالمللی، اقدامات تهاجمی و تحریمهای اقتصادی خود علیه ایران را توجیه کند.
تلاش برای منحرف کردن افکار عمومی از ناکامیهای اقتصادی: از نگاه ناظران منتقد سیاستهای واشنگتن، انتقال وزیر خزانهداری به یک پایگاه نظامی و رسانهای کردن آن، میتواند تلاشی برای نمایش اقتدار و در عین حال منحرف کردن توجهات از چالشهای داخلی آمریکا یا ناکارآمدی تحریمهای جدید باشد. در این تحلیل، ادعای «تهدید امنیتی» ابزاری برای قهرمانسازی از مقاماتی معرفی میشود که در حال اعمال فشارهای اقتصادی بر ایران هستند.
سابقه رد اتهامات از سوی تهران: مقامات و رسانههای ایرانی پیشتر بارها ادعاهای مشابه از سوی دستگاههای اطلاعاتی آمریکا (از جمله پروندههای مربوط به کارزار انتخاباتی 2024) را بیاساس خوانده و رد کردهاند. از این منظر، این قبیل گزارشها فاقد شواهد معتبر و مستقل هستند و صرفاً بر پایه ادعاهای منابع ناشناس اطلاعاتی آمریکا منتشر میشوند.
در مقابل، مقامات ایالات متحده و تحلیلگران مستقر در واشنگتن روایت کاملاً متفاوتی از این موضوع ارائه میدهند:
اقدام پیشگیرانه در برابر تهدیدهای معتبر: بر اساس گزارشهای منتشرشده به نقل از منابع اطلاعاتی آمریکا و روزنامه نیویورک تایمز، انتقال اسکات بسنت و سایر مقامات ارشد دولت ترامپ به تأسیسات نظامی، یک اقدام امنیتی ضروری و مبتنی بر اطلاعات دقیق است. از دیدگاه واشنگتن، این تهدیدها واکنش مستقیم به کارزار فشار حداکثری و محدودیتهای مالی است که بسنت از اوت 2026 علیه نهادهای ایرانی اعمال کرده است.
الگوی تکرارشونده امنیتی: تحلیلگران غربی اشاره میکنند که جابهجایی چندین مقام ارشد دیگر در سال گذشته نشاندهنده آن است که نهادهای امنیتی آمریکا با یک الگوی مشخص و جدی از تهدیدها مواجه هستند و نمیتوانند ریسک به خطر افتادن جان مقامات دولتی را بپذیرند، حتی اگر ارزیابیها نشان دهد که توان عملیاتی برای حملات گسترده در خاک آمریکا محدود است.
در نهایت، این رویداد در حالی رخ میدهد که تنشهای اقتصادی و سیاسی میان تهران و واشنگتن در سطح بالایی قرار دارد و هر یک از طرفین، تحرکات امنیتی و رسانهای طرف مقابل را در چارچوب راهبردهای کلان خود تفسیر میکنند.
پایان پیام