به گزارش سرویس سیاسی پایگاه خبری ساعدنیوز، خبرگزاری بلومبرگ با استناد به یک ارزیابی اطلاعاتی کشورهای غربی گزارش داد که ایران با وجود ماه‌ها حملات آمریکا و اسرائیل علیه زیرساخت‌های نظامی‌اش، حدود 50 موشک بالستیک در ماه تولید می‌کند که تقریباً نیمی از ظرفیت تولید این کشور پیش از جنگ است.
به گفته یک مقام غربی آگاه از گزارش‌های اطلاعاتی نظامی، برآورد می‌شود که ایران دست‌کم 1,700 موشک بالستیک در زرادخانه خود باقی دارد.
این ارزیابی در تضاد با ادعاهای آمریکا مبنی بر تضعیف شدید توان تولید موشکی ایران است. پیت هگست، وزیر دفاع آمریکا، روز سه‌شنبه مدعی شد که بیش از 80 درصد از زیرساخت‌های صنعتی هسته‌ای ایران نابود شده است.
بلومبرگ همچنین گزارش داد که ایران ممکن است همچنان هزاران فروند پهپاد تهاجمی از نوع «شاهد» در اختیار داشته باشد، هرچند اندازه دقیق ذخایر موشکی و پهپادی این کشور همچنان نامشخص است.
گزارش اخیر بلومبرگ به استناد منابع اطلاعاتی غرب، عملاً خط بطلانی بر یکی از کلیدی‌ترین روایت‌های تبلیغاتی واشنگتن و تل‌آویو در ماه‌های اخیر کشیده است. از منظر تحلیل راهبردی، این داده‌ها حاوی سه پیام روشن برای موازنه قدرت در منطقه و میز مذاکره است:
شکست دکترین «فلج‌سازی از طریق بمباران»: حفظ ظرفیت تولید 50 موشک بالستیک در ماه و بقای دست‌کم 1,700 موشک در زرادخانه، نشان می‌دهد دکترین پدافند غیرعامل، پراکندگی جغرافیایی و انتقال صنایع دفاعی به «شهرهای موشکی زیرزمینی» توسط تهران، کارایی خود را در شرایط جنگ واقعی اثبات کرده است. برخلاف ادعاهای پنتاگون مبنی بر نابودی زیرساخت‌ها، چرخه تولید بومی ایران انعطاف‌پذیری بالایی در برابر حملات هوایی از خود نشان داده است.
بازدارندگی فعال در جنگ فرسایشی: در دکترین نظامی، بازدارندگی زمانی معتبر است که طرف مقابل بداند توان ضربه متقابل شما تمام‌شدنی نیست. تولید ماهانه 50 فروند موشک در کنار هزاران پهپاد، به معنای آن است که زرادخانه ایران یک منبع ایستا و رو به پایان نیست، بلکه به صورت مستمر تغذیه می‌شود. این موضوع هزینه تداوم درگیری و فرسایش پدافندهای پرهزینه آمریکایی و منطقه‌ای (مانند پاتریوت) را برای واشنگتن به شدت بالا می‌برد.
تغییر موازنه در پشت میز مذاکره: انتشار این ارزیابی اطلاعاتی هم‌زمان با تحرکات دیپلماتیک در دوحه و شروط هفت‌گانه تهران، اهرم فشار واشنگتن برای تحمیل توافق از موضع برتری مطلق نظامی را خنثی می‌کند. وقتی نهادهای اطلاعاتی خود غرب اذعان می‌کنند که گزینه نظامی نتوانسته توان تهاجمی ایران را از بین ببرد، کاخ سفید ناگزیر است واقعیت‌های میدانی را در محاسبات دیپلماتیک خود بپذیرد.
پایان پیام
