به گزارش سرویس اجتماعی پایگاه خبری ساعدنیوز، در مراسم تشییع و بدرقهای در ابعاد میلیونی، تنها به آمادگی روحی و اشتیاق دلی محدود نمیشود؛ گاهی چند اشتباه ساده جسمی، میتواند توان همراهی با این سیل خروشان جمعیت را در همان ساعات ابتدایی از بین ببرد. متخصصان سازمانهای امدادی و سلامت معتقدند بسیاری از موارد ضعف، خستگی مفرط و افت فشار در تجمعهای بزرگ، نتیجه اشتباهاتی حرکتی و تغذیهای است که بهراحتی قابل پیشگیری هستند.
حضور چندساعته در این وداع تاریخی، بدن را در شرایطی کاملاً متفاوت از روزهای عادی قرار میدهد. ترکیبِ فشار عاطفی و حزن سنگین مراسم از یک سو، و راه رفتن و ایستادن طولانی در تراکم بیسابقه جمعیت از سوی دیگر، انرژی مضاعفی از بدن میگیرد؛ شرایطی که اگر آمادگی لازم برای آن وجود نداشته باشد، حتی افراد جوان و سالم را نیز دچار خستگی زودهنگام یا گرمازدگی میکند.
کارشناسان هلال احمر و اورژانس تأکید میکنند آمادگی برای چنین حضوری، از روزهای قبل با خواب کافی و مصرف منظم مایعات آغاز میشود تا ذخایر انرژی بدن افزایش یابد. با این حال، رعایت نکات هفتگانه زیر در طول مسیر، تضمینکننده سلامت و استقامت شما در میان جمعیت خواهد بود:
بعضی افراد برای آنکه در طول مسیر احساس سبکی بیشتری داشته باشند، بدون صرف صبحانه راهی مراسم میشوند؛ در حالی که این تصمیم پس از چند ساعت ایستادن و حرکت در تراکم جمعیت، باعث افت شدید قند خون، ضعف مفرط و کاهش تمرکز میشود.
علیرضا مجدی، متخصص تغذیه و عضو هیئت علمی دانشگاه در گفتوگویی میگوید: «یک صبحانه سبک اما کامل و دیرهضم شامل نان، پنیر، تخممرغ، گردو یا خرما، انرژی پایداری را در طول روز در اختیار بدن قرار میدهد و مانع از افت ناگهانی قند در ساعتهای اوج شلوغی میشود.»
همچنین توصیه میشود در شب قبل از مراسم، از مصرف غذاهای بسیار چرب و سنگین خودداری شود تا بدن دچار احساس سنگینی و بیحالی نشود.
بسیاری از افراد تا زمانی که احساس تشنگی شدید نکنند، به سراغ مایعات نمیروند؛ اما متخصصان امداد و نجات تأکید میکنند که احساس تشنگی، نشانه آغاز کمآبی سلولهای بدن است و در ازدحام جمعیت میتواند به سرعت به گرمازدگی منجر شود.
به گفته کارشناسان، نوشیدن آب در فاصلههای زمانی منظم (هر 20 تا 30 دقیقه چند جرعه)، بسیار مؤثرتر از مصرف حجم زیادی آب در یک نوبت است.
همچنین نوشیدنیهای بسیار شیرین، قهوه یا نوشابههای انرژیزا جایگزین مناسبی برای آب نیستند، چراکه دفع آب بدن را تسریع میکنند.
پوشیدن کفش نو یا کفشی که برای پیادهروی طولانی و ایستادنهای مداوم طراحی نشده، میتواند در همان ساعت اول باعث تاول، درد شدید مفاصل و کاهش توان ادامه مسیر شود.
همچنین انتخاب لباس اهمیت حیاتی دارد؛ با توجه به اینکه پوشش عموم سوگواران در این مراسم سیاهرنگ است و رنگ مشکی جذب گرمای خورشید را چندین برابر میکند، استفاده از لباسهای مشکیِ نخی، گشاد، سبک و متناسب با فصل، برای پیشگیری از گرمازدگی شدید در میان جمعیت ضروری است.
گاهی به دلیل ازدحام فوقالعاده جمعیت در میادین اصلی و مسیرهای تشییع، دسترسی به ایستگاههای صلواتی یا مراکز توزیع اقلام غذایی آسان نیست و اقدام برای تهیه آن ممکن است فرد را در تراکم جمعیت محصور کند.
توصیه میشود مقدار کمی خوراکی سبک، کمحجم اما پرانرژی مانند خرما، کشمش، توت خشک یا مغزهایی مثل بادام همراه داشته باشید تا در صورت احساس اولین علائم افت انرژی، از آن استفاده کنید. این پیشبینی برای سالمندان، نوجوانان و افرادی که از ساعات اولیه بامداد در مسیر حضور دارند، حیاتی است.
سرگیجه، تعریق شدید و سرد، احساس تاری دید، تپش قلب یا تهوع، هشدارهایی هستند که نباید به بهانه ایستادگی و مقاومت نادیده گرفته شوند.
در مراسمی با این حجم از بار روانی و اندوه، سیستم عصبی و قلب تحت فشار مضاعف قرار دارند.
کارشناسان تأکید میکنند در صورت بروز این علائم، فرد باید بدون لجبازی، فوراً خود را به کنارههای مسیر یا یک محل خنکتر برساند، چند دقیقه استراحت کند، مایعات بنوشد و در صورت عدم بهبود، به چادرهای امدادی هلالاحمر یا اتوبوسهای اورژانس مستقر در مسیر مراجعه کند.
کمبود خواب، آستانه تحمل بدن را در برابر فعالیتهای طولانیمدت به شدت کاهش میدهد و سیستم ایمنی را ضعیف میکند. خواب کافی در شب قبل از مراسم، نقش کلیدی در حفظ تمرکز، تنظیم فشار خون و حفظ استقامت جسمی در طول ساعات طولانی تشییع دارد.
کارشناسان معتقدند بخش عمدهای از افرادی که در تجمعهای میلیونی دچار غش یا آسیب جسمی میشوند، از قبل بیماری خاصی نداشتهاند؛ بلکه صرفاً تراکم فوقالعاده شدید جمعیت در نقاط مرکزی و کمبود اکسیژن را دستکم گرفتهاند.
در فشردهترین نقاط جمعیت، تامین اکسیژن بدن سختتر میشود و غرورِ «من قوی هستم» یا «بدن من مقاوم است» میتواند خطرآفرین باشد.
مراقبت از ظرفیتهای فیزیکی بدن، بخشی از مسوولیت حضور در چنین رویدادی است.
این مراسم بدرقه تاریخی، شاهراهی دوطرفه است؛ گامی به سوی مقصد و گامی به سوی هموطن داغداری که در کنار ما قدم میزند. خیابانهای مملو از جمعیت، فرصتی بزرگ برای نمایش صبوری، مردمداری و مسوولیتپذیری اجتماعی است.
در این روز پرشور و اندوهبار، اجازه ندهیم شلوغی و فشرده بودن مسیر، وسعت دلهایمان را کم کند. با صبوری در ایستگاهها، رعایت نوبت، باز نگه داشتن مسیر برای نیروهای امدادی و دستگیری از هموطنانی که به دلیل شدت حزن یا گرما توان کمتری دارند، میتوانیم نشان دهیم که این همراهی، تنها در همقدم شدن خلاصه نمیشود؛ بلکه در مراقبت از یکدیگر معنا پیدا میکند.
اگر هر قدم با توجه به اطرافیان برداشته شود، این بدرقه باشکوه نهتنها در عظمت جمعیت، بلکه در زیبایی رفتارهای انسانی نیز در تاریخ ماندگار خواهد ماند.
