به گزارش سرویس ورزش ساعدنیوز، در روزهایی که سایه سنگین جنگ بر سر ایران گسترده شده بود و قلبهایمان با هر خبر تلخ، بیش از پیش به درد میآمد، محمد داستان و یارانش در تیم ملی فوتبال ساحلی، در قلب سانیا چین حماسهای از جنس غیرت آفریدند. این قهرمانی، تنها یک جام زرین در قفسه افتخارات نیست؛ بلکه فریاد بلند ملتی است که حتی در سختترین توفانها، سر خم نمیکند. داستان با دستکشهایی که بوی تعصب میداد، نهتنها دروازه تیم ملی را دربرابر حریفان بیمه کرد، بلکه با گلزنی در فینال، نام خود را در تاریخ این مسابقات جاودانه ساخت. او که داغ جانسوز کودکان بیگناه میناب را در سینه دارد، این پیروزی را با چشمانی اشکبار به شهدای وطن و مادران چشمانتظار تقدیم کرد. برای این ستاره ملیپوش، پیراهن تیم ملی در این شرایط، نه یک لباس ورزشی، که کفنی از افتخار بود تا شاید لبخندی کوچک بر لبان هموطنان داغدیدهاش بنشاند. این قهرمانی، ثابت کرد که در میدان نبرد، چه در خاکریزهای دفاعی و چه روی شنهای ساحل، ضربان قلب ایران برای پیروزی و سربلندی میتپد؛ چرا که وقتی پای میهن در میان باشد، هر شوت، تیری است بهسوی ناامیدی و هر گل، سرودی برای جاودانگی. دروازهبان تیم ملی ایران در گفتوگو با همشهری بیشتر در این خصوص توضیح داده است.
*تیم ملی قاطعانه به قهرمانی رسید. کیفیت بازیها را چطور دیدی؟
رقابتها در سطح بسیار بالایی برگزار شد و بازیها نزدیک و پایاپای بود. البته ژاپن یکی از حریفان سرسخت ماست که در این بازیها حضور نداشت.
*ایران در مقابل کدام حریف چالش بیشتری داشت؟
عربستان. از قبل، حساسیت بازی با عربستان بالا رفته بود، در بازی هم خیلی از موقعیتهای ما خراب شد و توپهای ما داخل دروازه نرفت. اگر همین بازی دوستانه بود با تعداد اختلاف بیشتری به پیروزی میرسیدیم. 2 سال پیش که در آسیا با این تیم بازی کردیم با نتیجه 6 بر صفر برنده شدیم.
*چرا حساسیت بازی با عربستان بالا رفته بود؟
به خاطر اسم عربستان و شرایط جنگ.
*صحبت از جنگ شد. آیا شرایط جنگی روی بازی تیم ملی و بازیکنان تأثیر نگذاشته بود؟
100 درصد تأثیر داشت و البته که من فکر میکنم تأثیر آن مثبت بود چون انگیزه و تلاش ما بازیکنان بیشتر شد تا در وهله اول پرچم ایران را بالا ببریم و در ادامه دل مردم را شاد کنیم.
*در این بازیها موفق به گلزنی هم شدی؟
2 گل زدم یکی به تایلند و یکی هم در فینال به عمان. البته گلی که در فینال زدم به سر بازیکن عمان برخورد کرد و وارد دروازه این تیم شد اما طبق قانون و با توجه به اینکه شوت از طرف من بود گل بهخودی ثبت نشد و گل به نام من نوشته شد.
*یک رقیب بزرگ در پست خودت داری. رقابت با میرجلیلی در تیم ملی را چطور میبینی؟
من و مهدی بیرون از زمین و خارج از فوتبال و از سالها قبل با هم رفیق بودیم. الان هم که در تیم ملی همبازی هستیم و اصلا حاشیههایی که بین دروازهبانها وجود دارد بین ما نیست. من معتقدم یکی از عوامل پیشرفت، داشتن یک رقیب خوب است که خدا را شکر من بهترین رقیب را دارم. البته سبک من و مهدی متفاوت است.
*چه تفاوتی؟
مهدی بیشتر روی کار با پا مهارت دارد و من بیشتر سعی میکنم کارهای توپگیری را انجام دهم و هر کدام سعی میکنیم نقطه قوتمان را بهبود ببخشیم.
*فوتبال ساحلی ایران افتخارات بسیاری در جهان و آسیا بهدست آورده است. در شرایطی که کشور درگیر جنگ است، درخواستی هم دارید؟
در حال حاضر واقعا شرایط طوری نیست که بخواهم درخواستی داشته باشم اما برای بعد از پایان جنگ یک پیشنهاد دارم. موضوعی هست که همیشه درباره آن با بازیکنان صحبت میکنیم. ای کاش تیمهای لیگ برتری مثل پرسپولیس، استقلال، ذوبآهن، سپاهان و تیمهای دیگر در کنار تیمهای فوتبال چمنی، در فوتبال ساحلی هم تیم داشتند. این اتفاق خیلی میتواند به فوتبال ساحلی و بازیکنان کمک کند و باعث میشود استعدادهای بیشتری دیده شوند.
*در شرایط جنگی تیم قهرمان شد. چه حسی به افرادی که در این حملات جانشان را از دست دادند، داری؟
از دست دادن عزیزانی که در جنگ شهید شدند و بهخصوص کودکانی که در مدرسه میناب جانشان را از دست دادند، اتفاق بسیار ناراحت کنندهای بود. من خودم شخصا اگر خون از دماغ یک ایرانی بیاید واقعا ناراحت میشوم، بهویژه هموطنانی که از خاک این کشور دفاع میکنند. بچههای میناب هم که اصلا تقصیری نداشتند. بچه دبستانی چه گناهی میتواند داشته باشد؟ حادثه میناب واقعا قلب آدم را به درد میآورد. من بعد از این حادثه تا چندین روز ناراحت بودم.
*دوست داری این قهرمانی و گلهایی که به ثمر رساندی را به چهکسی تقدیم کنی؟
یکی از گلها را به شهدای عزیز تقدیم میکنم و گل دیگرم را به مادرم.
ساعدنیوز در فضای مجازی
