به گزارش سرویس هنر و رسانه ساعدنیوز،حمید هیراد در این گفتگوی صمیمانه و در عین حال تلخ، با اشاره به هجمهها و سکوت اجباری خود در یک دوره زمانی خاص گفت: «اگر بخواهم با شما صادق باشم، دلم خیلی پر است؛ اما نه از مردم، بلکه بیشترین دلگیری من از همصنفهای خودم است. کسانی که همیشه به رویشان خندیدم، با آنها همراه بودم و آهنگهایشان را گوش دادم، اما در روزهای سخت بیماری فوقالعاده بدم، دلم را بدجور شکستند.»
این هنرمند با تاکید بر اینکه تا زمان زنده بودنش نامی از این افراد نخواهد برد، افزود: «شاید خود آن فرد مقصر نبوده، بلکه اطرافیان و رزومه کسانی که در کنارش حضور دارند، تاثیرگذارتر بودهاند. با این حال، من هیچگاه زمان را پیشبینی نمیکنم و در آن روزهای سخت که هیچکس از وضعیت من باخبر نبود – و دلیلی هم نداشت که مردم را با مشکلاتم آزرده کنم – این حرفها را درون خودم ریختم.»
هیراد در ادامه با اشاره به بازتاب حس و حالش در آثارش بیان داشت: «بیش از 90 درصد اتفاقاتی که برای من رخ داد، به شکل شعر، آهنگ و موسیقی تولید شد. خیلیها از من میپرسیدند که چرا آثار شاد نمیخوانی؟ واقعیت این است که من از آن تاریخ به بعد، دیگر آدم شادی نیستم. شاید روزانه استوریهای متعددی بگذارم و در ظاهر بخندم، اما آن خندهها فقط برای همان لحظه و در مقابل دوربین است؛ من در زندگی شخصیام اصلاً آدم شادی نیستم.»
وی در پایان این گفتگو با تاکید بر روحیه مردمداری خود خاطرنشان کرد: «تا به امروز سابقه نداشته که با کسی بدرفتاری کنم. تمام تلاش من این بوده که هرکس به ملاقاتم میآید، با حال خوب برود و خاطره بدی از من نداشته باشد؛ حتی در بدترین شرایط بیمارستان و زیر شیمیدرمانی نیز تلاش میکردم با پرستاران بگویم و بخندم تا تصویر بدی از من در ذهن کسی باقی نماند.»
حمید هیراد خواننده موسیقی پاپ در نخستین ساعات پنجشنبه 21 اسفند 1404 بعد از تحمل چندسال بیماری در تهران درگذشت.
ساعدنیوز در فضای مجازی
