به گزارش سرویس سبک زندگی ساعدنیوز، روانشناسان شناختی و متخصصان اختلال نقص توجه (CHADD)، پدیده‌ای به نام «نابینایی زمانی» (Time Blindness) را دلیل اصلی طول کشیدن تکالیف می‌دانند. مغز کودکان دبستانی هنوز در بخش قشر پیش‌پیشانی (مسئول مدیریت زمان و برنامه‌ریزی) تکامل نیافته است. وقتی به کودک می‌گویید «زود باش مشقت رو بنویس»، او هیچ درک ملموسی از مفهوم «زود باش» یا «5 دقیقه دیگر» ندارد.
علاوه بر این، دیدن یک صفحه پر از سوالات ریاضی یا خطوط خالی دفتر، مغز او را دچار «فلجِ اقدام» می‌کند؛ زیرا حجم کار برایش بسیار ترسناک و غیرقابل عبور به نظر می‌رسد، پس با انجام کارهای متفرقه از آن فرار می‌کند. در سیزدهمین روز از پرونده ویژه چالش‌های مادران، به سراغ 4 راهکار علمی و کاربردی رفته‌ایم تا مشکل حواس‌پرتی و لفت دادن در تکالیف را بدون نیاز به داد و بیداد حل کنیم.
بزرگترین اشتباه مادران این است که کل کتاب کار یا دفتر را جلوی کودک باز می‌گذارند. دیدن 30 سوال ریاضی مغز کودک را می‌ترساند. یک تکه مقوا یا کاغذ سفید بردارید و تمام صفحه (به جز سوالی که کودک در حال حل آن است) را بپوشانید. وقتی کودک می‌بیند فقط یک سوال یا یک خط روبروی اوست، مقاومت روانی‌اش می‌شکند و با سرعت آن را می‌نویسد. پس از اتمام، مقوا را یک خط پایین‌تر بیاورید. این تکنیک، کوه تکالیف را به تپه‌های کوچک و قابل عبور تبدیل می‌کند.
گفتنِ «10 دقیقه دیگه میام چک می‌کنم» برای بچه بی‌معنی است. شما باید زمان را برای او «قابل دیدن» کنید. از یک تایمر آشپزخانه یا اپلیکیشن‌های تایمر بصری (که زمان را با یک دایره قرمز رنگ نشان می‌دهند که کم‌کم کوچک می‌شود) استفاده کنید. به او بگویید: «بیا مسابقه بدیم. تا وقتی این قسمت قرمز تموم نشده، فقط تمرکز روی مشق. وقتی زنگ خورد، 5 دقیقه استراحت.» این کار مفهوم زمان را برای کودک ملموس کرده و حس فوریت و رقابت سالمی را در او بیدار می‌کند.
کودکان وسط مشق نوشتن ناگهان یادشان می‌افتد که باید درباره دوستشان حرف بزنند یا یک سوال عجیب بپرسند (مثلا مامان، مورچه‌ها چطوری می‌خوابن؟!). سرکوب کردن این افکار باعث کلافگی آن‌ها می‌شود. یک برگه کوچک کنار دستش بگذارید و اسمش را «پارکینگ افکار» بگذارید. به او بگویید: «هر سوال یا حرفی که وسط مشق یادت افتاد رو اینجا نقاشی کن یا یک کلمه ازش بنویس. به محض اینکه تکالیفت تموم شد، درباره همه این کاغذ با هم حرف می‌زنیم.» این تکنیک به مغز کودک اطمینان می‌دهد که فکرش گم نمی‌شود و او را سریعاً به جریان درس برمی‌گرداند.
قانون مادربزرگ در روانشناسی می‌گوید: «همیشه یک فعالیت کمتر جذاب باید قبل از یک فعالیت بسیار جذاب انجام شود.» هرگز به کودک نگویید: «اول نیم ساعت کارتون ببین، بعد برو مشقت رو بنویس.» چون انتقال از کارتون (دوپامین بالا) به مشق (خسته‌کننده)، فاجعه‌بار است. قانون خانه را تغییر دهید: «به محض اینکه تکالیفت تمام شد، می‌توانی کارتون ببینی.» کلمه «به محض اینکه» (As soon as) کلید طلایی این تکنیک است. هیچ استثنایی قائل نشوید تا کودک بفهمد تنها راه رسیدن به لذت، تمام کردن سریع تکالیف است.
عجیب‌ترین و خنده‌دارترین کاری که فرزندتان برای فرار از مشق نوشتن انجام داده چیست؟ آیا تا به حال پیش آمده که تکالیف یک ساعته را از صبح تا شب طول بدهد؟ شما برای نشاندن او پای دفتر مشق از چه ترفندی استفاده می‌کنید؟
