به گزارش سرویس ورزش ساعدنیوز، برنامههای قیاسی معمولاً با هدف ایجاد فضایی طنزآمیز و شاد برای مخاطبان تولید میشوند، اما در این قسمت، روند گفتگو با یادآوری نام علی انصاریان کاملاً تغییر کرد. پیروز قربانی در پاسخ به سوالی درباره بامزهترین بازیکنی که با او همتیمی بوده، با لحنی صادقانه و غمگین از علی انصاریان یاد کرد و برای او طلب رحمت نمود.
پورعلیگنجی هم در ادامه این لحظات احساسی، با تأکید بر تأثیر عمیق آن مرحوم بر روحیه خود، تصریح کرد که علی انصاریان «تنها شخصی» بوده که در طول زندگیاش برای او اشک ریخته است. او همچنین روایت کرد که حتی در زمان قرنطینه در کشور چین، با یادآوری خاطرات انصاریان، لحظات بسیار غمانگیزی را تجربه کرده و برای او بسیار گریسته است.
مرتضی پورعلیگنجی در 30 فروردین 1371 در بابل متولد شد. او مسیر حرفهای خود را از تیمهای پایه پاس تهران آغاز کرد و با پیوستن به باشگاه نفت تهران، گامهای اصلی خود را برای ورود به سطح اول فوتبال ایران برداشت. درخشش او در لیگ برتر، زمینهساز انتقالش به تیمهای خارجی از جمله تیم تیانجین تدا چین شد که دورانی تأثیرگذار در کارنامه ورزشی او محسوب میشود.
این مدافع ملیپوش سابق، علاوه بر تواناییهای فنی در زمین فوتبال، به دلیل سبک زندگی بیحاشیه و تمرکز بالایش بر تمرینات اختصاصی، در میان مربیان و همتیمیهایش به عنوان بازیکنی حرفهای و منضبط شناخته میشد. او همواره تلاش میکرد تا با حفظ آمادگی جسمانی بالا، حضوری مستمر و تأثیرگذار در ترکیب تیم ملی داشته باشد و بهعنوان یکی از ارکان اصلی خط دفاعی، نقش مهمی را در موفقیتهای سالهای اخیر تیم ملی ایفا کند.
جای خالی علی انصاریان در فوتبال ایران هنوز حس میشود؛ شما بیشتر او را با چه چیزی به یاد میآورید؟
ساعدنیوز در فضای مجازی
