به گزارش سرویس دانشگاه پایگاه خبری ساعدنیوز، به نقل از فارس، روز یکشنبه 3 اسفند 1404، محمدمهدی محمدی، دانشجوی ترم چهارم کارشناسی ارشد مهندسی صنایع دانشگاه علم و صنعت ایران، هنگام حضور در کلاس بهطور ناگهانی دچار افت حال عمومی شد.
در پی این اتفاق، نیروهای اورژانس در محل حاضر شدند و اقدامات اولیه درمانی را انجام دادند. سپس وی برای ادامه روند درمان به بیمارستان الغدیر انتقال یافت.
با وجود تلاشهای کادر پزشکی، این دانشجو جان باخت و علت دقیق فوت نیز از سوی پزشکی قانونی در حال بررسی است.
پس از انتشار خبر درگذشت، برخی رسانهها ادعاهایی متفاوت از جمله سابقه بیماری قلبی یا وارد شدن ضربه در جریان اعتراضات دانشجویی مطرح کردند.
مادر مرحوم در گفتوگو با خبرنگار فارس، این موارد را بهطور کامل رد کرد و گفت فرزندش همواره سالم، پرنشاط و فعال بوده است.
او درباره فرزندش اظهار داشت: محمدمهدی، متولد سوم بهمن 1379، دانشجوی کارشناسی ارشد مهندسی صنایع دانشگاه علم و صنعت ایران بود و پیشتر مسئولیتهایی همچون معاون علمی بسیج دانشآموزی استان اصفهان و معاون فضای مجازی و فرهنگی دانشآموزی اصفهان را بر عهده داشت.
مادر وی با انتقاد از برخی رسانهها گفت از رسانههای معاند گلایه دارد که چرا مطالب نادرست منتشر میکنند و تلاش دارند موضوع را به نفع خود تفسیر کنند. او تأکید کرد خانوادهاش پایبند به انقلاب و ولایت فقیه هستند و آرزو دارد پرچم این مسیر به دست امام زمان(عج) سپرده شود و نماز در بیتالمقدس اقامه شود.
وی همچنین بیان کرد که محمدمهدی کارهای خیر فراوانی انجام میداد اما تمایلی نداشت درباره آنها سخنی گفته شود. به گفته مادرش، او فردی بسیجی و پرتلاش بود و اکنون خانواده با وجود اندوه، آرامشی درونی دارند و باور دارند حقیقت روشن خواهد شد.
مادر مرحوم با اشاره به فعالیتهای فرزندش از کودکی گفت او از سنین پایین در مسجد محل حضور داشت و فعالیتهای بسیجی خود را از همانجا آغاز کرد و بهتدریج مسئولیتهای مختلفی را پذیرفت تا به بخش بازرسی حوزه رسید.
او همچنین به دوران شیوع کرونا اشاره کرد و گفت محمدمهدی در قالب طرح شهید حاج قاسم از صبح تا شب فعالیت میکرد و حتی وام خرید خودرو را صرف تهیه بستههای معیشتی برای مناطق محروم اصفهان کرد. به گفته وی، فرزندش بسیاری از روزها بدون صبحانه از خانه خارج میشد و تا دیر وقت به امور خیر میپرداخت.
از دیگر اقدامات او، پیگیری تأمین آبگرمکن و لولهکشی برای خانوادههای نیازمند، بازسازی خانههای فرسوده با کمک خیرین و ایجاد ارتباط میان خیرین و افراد کمبضاعت بوده است.
مادر محمدمهدی با بیان اینکه رابطهای صمیمی با پسرش داشته، گفت آنها اغلب به گلزار شهدای اصفهان میرفتند و او از دوران دبستان با مطالعه وصیتنامه شهدا انس ویژهای داشت.
وی همچنین به خاطرات زمان تولد فرزندش اشاره کرد و گفت همزمان با تولد محمدمهدی، پدرش بهشدت بیمار بوده و همان روزها از دنیا رفته است. او این اتفاقات را بخشی از تقدیر الهی دانست و گفت اکنون برجستهشدن نام فرزندش را نیز از الطاف خداوند میداند.
به گفته مادرش، محمدمهدی علاقه داشت در صورت شهادت، کنار مزار حاج حسین خرازی دفن شود و همواره آرزو داشت همچون حاج قاسم خدمت کند و در نهایت به شهادت برسد. او همچنین از شهید زینب کمایی بسیار یاد میکرد و زندگینامهاش را مطالعه کرده بود.
مادر وی با اشاره به مسئولیتهای فرزندش در بسیج دانشآموزی گفت او هفتهای دو بار مسیر اصفهان تا تهران را طی میکرد؛ دو روز در هفته کلاس داشت و همزمان مسئولیت فضای مجازی و حوزههای علمی و فرهنگی بسیج دانشآموزی استان را بر عهده داشت.
مادر مرحوم بار دیگر تأکید کرد ادعای بیماری قلبی صحت ندارد و فرزندش هیچ بیماری خاصی نداشته است.
او درباره ساعات پایانی زندگی فرزندش گفت: عصر یکشنبه 3 اسفند 1404 حدود ساعت 4 بعدازظهر از دانشگاه با پدرش تماس گرفتند و درباره سابقه بیماری یا مصرف دارو پرسوجو کردند که پاسخ منفی بود. حدود ساعت 6 عصر نیز تماس گرفتند و گفتند حال او مساعد نیست و خانواده خود را به تهران برسانند. خانواده بلافاصله حرکت کردند و حدود ساعت 2 بامداد به دانشگاه رسیدند و همانجا از سوی دوستان و همدانشگاهیهایش تسلیت شنیدند.
به گفته وی، صبح دوشنبه به بیمارستان الغدیر مراجعه کردند و پیکر را تحویل گرفتند. او همچنین گفت پیش از آن به کلاس درس فرزندش رفته و آثار اقدامات درمانی و مقداری خون روی زمین دیده است. دو دانشجوی حاضر در کلاس نیز برایش توضیح دادهاند که محمدمهدی ناگهان زمین خورده، با اورژانس تماس گرفتهاند، لحظهای احیا شده اما دوباره حالش وخیم شده است. برخی نیز گفتهاند او پیش از حادثه برای شستن صورت از کلاس خارج شده و پس از بازگشت هنگام برخاستن زمین خورده و از ناحیه سر آسیب دیده است.
مادر مرحوم در پایان گفت موضوع همچنان در دست بررسی است و زندگی او سرشار از خاطراتی آمیخته با خیرخواهی و ایثار بوده است.
