به گزارش سرویس دانشگاه پایگاه خبری ساعدنیوز، تصنیف «می ناب» با صدای مخملی و تکرارناشدنی استاد غلامحسین بنان، فراتر از یک قطعه موسیقی، یک میراث شنیداری در تاریخ آواز اصیل ایرانی است. این اثر که بر پایه غزل درخشان حضرت حافظ بنا شده، نمونهای اعلا از پیوند ناگسستنی شعر کمالیافته کلاسیک با نبوغ آوازخوان است.
بنان در این تصنیف با چنان ظرافتی واژگان حافظ را در دهان میگرداند که گویی روح رندی و عرفان شیراز در کالبد موسیقی قرن بیستم دمیده شده است. تحریرهای غلتان و متانت اجرای او در کنار ارکستراسیونی که وقار موسیقی سنتی را حفظ کرده، باعث شده تا «می ناب» پس از گذشت دههها، همچنان انتخاب اول شنوندگان حرفهای موسیقی باشد. این اثر نه تنها در حافظه تاریخی موسیقی ایران ثبت شده، بلکه به عنوان سنجهای برای درک درست از تلفیق شعر و موسیقی شناخته میشود.
