به گزارش سرویس هنر و رسانه پایگاه خبری ساعدنیوز، شهرتش را مدیون جعبه جادویی تلویزیون میداند، نقشهای زیادی را در سریالهای مختلف بازی کرده خوب هم از پس آنها برآمده است. اما عشق مبارزه روی رینگ برای چیز دیگری بود، به حدی جذاب که برایش چند سال قید سینما و تلویزیون و مهمتر از آن زیبایی صورتش را هم زده است.
خانم آخوندتبار مردم جامعه تینا را بیشتر با چهره سینما و تلویزیون میشناسند، بعد از چند سال دوری، چه خبر از سینما؟
بازی بوکس یک بازی فکری است، دقیقا مثل شطرنج. اصلا آن طور که بعضی ها تصور می کنند اصلا بوکس دعوای خیابانی نیست، درون بوکس چیزی دیگری است، چیزی که مرا از سینما به بوکس برده تا حدی که به خاطر بوکس سینما را رها کردم. حالا 6 سال است که خبری از سینما ندارم و اصلا بازی نکردهام. البته پیشنهادهای خوبی در این چندسال داشتم، حتی بیشتر از قبل و اتفاقا برای فیلمهای اکشن به من پیشنهاد شده است. اولین و آخرین گزینه برای بازیهای اکشن در سینما تینا آخوندتبار است اما فعلا هدفم قهرمانی در بوکس است.
قبول داری نمی توانستی همزمان در سینما و بوکس باشید و برای موفقیت باید یکی را انتخاب میکردی؟
به نظرم، سینما هم یک رینگ بوکس است، برای ساختن هرچیزی باید کار کنیم تا یک آدم متفاوت باشیم. وقتی دیدم نمیشود در سینما و بوکس همزمان جنگید، تصمیم گرفتم بوکس را به سرانجام برسانم و بعد از آن با چهره یک قهرمان به سینما برگردم. قرار بود من نقش بوکسوری را بازی کنم اما به همان اندازه دوست داشتم در زندگی شخصی آن را حرفهای کار کنم و با تصمیم جدی بوکس را ادامه بدهم. من با شخصیتی که 27 سال زندگی میکردم و میشناختم تصمیم به مبارزه در بوکس گرفتم و بعد به سینما برگردم.
احساس خطر نمی کردی که چهره لطیف و هنری شما در این رشته آسیب ببیند؟
دقیقا من از یک چهره هنری و لطیف که در واقع چهره اولویت آن است به رشتهای آمدم که در آن آسیب دیدگی وجود دارد. من نمیتوانم بگویم در سینما موفقیتم ربطی به چهرهام نداشت، اولین پوئن مثبت من چهرهام بود. اما حالا برای بوکس صورت و زیباییام را گذاشتهام چون عاشقش هستم.
کسی به شما توصیه نکرد در مسیر جدید تجدید نظر کنی ؟
آدمهای خیلی زیادی بودند که اول میخواستند منصرفم کنند اما من تصمیم را گرفته بودم. من از لحاظ مالی، جایگاه اجتماعی و خیلی مسائل دیگر پیشرفت زیادی کردهام. سینمای ما هم در حد کن و هالیود نیست اما سینما به من اعتمادبهنفس داد و از لحاظ جایگاه اجتماعی به شرایط خوبی رسیدم. بعد از اعتمادبهنفس باید عزت نفس باشد که بوکس و رینگ آن را به من داد و گرفتار بوکس شدم (باخنده). حالا من بازیگری هستم، عاشق بوکس. هرکسی کنار اعتماد بنفس، عزت نفس داشته باشد میتواند هرکاری را به راحتی انجام دهد و به آن باور برسد که میتواند.
به عنوان یک بازیگر، وقتی در پایان مبارزه از رینگ خارج میشوی، چه حسی داری؟
من هر وقت از رینگ خارج میشوم، یک آدم دیگری هستم. جدا از اینکه یک چیز جدید یاد گرفتهام فردای آن روز یک آدم جدیدی هستم و این همیشه انرژیام را دو برابر می کند و دنبال یک مرحله بالاتر میروم. این اتفاقات باعث میشود دنبال کار جدید و یاد گرفتن کار تازهای بروم و مبارزه با حریف بزرگتر و رقیب سرسختتر.
