به گزارش سرویس هنر و رسانه ساعدنیوز،قلبمان را نشانه گرفتند، اما ما برای ایران میایستیم
محیا اسناوندی، مجری: اگرچه بزرگ مرد قبیله عاشقان رفت، اما نام بلندش میماند، صدایش در گوشِ تاریخ میپیچد و ردِّ قدمهایش در مسیر یک ملت دیده میشود.
دشمن بداند؛ صلابت، وقتی با غیرت گره میخورد، شکل عجیبی پیدا میکند. بله... قلبمان را نشانه گرفتند، تنمان را زخمی کردند اما ما همانهایی هستیم که تن را فدای وطن میکنیم... که نبضمان برای ایران میزند و وجودمان نثارش هست...
با این حال ما شاید در روزهای مختلف، نگاهها و اندیشههای متفاوتی داشته باشیم، اما وقتی پای ایران در میان باشد، دلها ناگهان به هم نزدیک میشوند. گویی رشتهای نامرئی همه را به یک خاطرهی مشترک پیوند میدهد؛ خاطرهی خانهای که با تمام فراز و فرودهایش، هنوز خانه است.
چون ایران برای ما فقط گذشتهای باشکوه نیست؛ امیدی است که هنوز در فرداهایش نفس میکشد. و تا وقتی این عشق در دلها زنده است، هر طوفانی هر قدر هم بلند باشد، باز کسانی خواهند بود که آرام و استوار بگویند:
ما پای ایران میمانیم، در هر روز روشن و در هر شب سخت.
