به گزارش سرویس هنر و رسانه پایگاه خبری تحلیلی ساعدنیوز،در حالی که حدود یک ماه از آتشبس میان ایران و امریکا میگذرد، سالنهای سینما اگرچه فعالیت خود را جدیتر آغاز کردهاند اما دغدغههایی نسبت به ادامه فعالیت سالنها به دلیل کاهش مخاطب در مقایسه با مدت زمان مشابه سالهای قبل و نگرانی فیلمسازان از اکران فیلمشان وجود دارد. در این زمینه برخی تهیهکنندگان و سینماداران اظهارنظر کرده و پیشنهادهایی را نیز ارائه دادهاند که اکران فیلمهای توقیفی برای جذب مخاطب بیشتر، یکی از آن راهکارها بوده است.
این پیشنهاد و همچنین ضمانت اکران در حالی مطرح میشوند که مرتضی شایسته - رئیس صنف پخشکنندگان سینما - معتقد است در شرایط فعلی، اکران فیلمهای توقیفی لزوما موفقیتآمیز نخواهد بود مگر یکی دو فیلم خاص، ولی راهکار مهمتر کمک مالی به دفاتر پخش برای اکران است که اگر این اتفاق بیفتد تعداد قابل توجهی فیلم راهی اکران میشوند.
او در گفتوگویی نسبت به بروز یک اتفاق در حوزه پخش سینما نیز ابراز نگرانی کرد.
مدیرعامل دفتر پخش هدایت فیلم در این مصاحبه درباره شرایط این روزهای اکران و گیشه سینماها و دلایلی که سبب شده برخی صاحبان فیلمها تمایلی به نمایش آثارشان نداشته باشند، بیان کرد: واقعیت است که بعضی تهیهکنندهها اجازه اکران فیلم نمیدهند و ما ناگزیریم به سینمادار اعلام کنیم یکسری فیلمها را که ممکن است در حال حاضر به سینما کمک کنند، نمیتوان اکران کرد اما یک مسئله دیگر این است که برای بسیاری از فیلمهایی که اکران میشوند هم شرایط خوبی در سینماها فراهم نمیشود. ما گزارشهای متعدد داریم از فیلمهایی که در سانسهای خیلی محدود یا ساعتهای نامناسب روی پرده رفتهاند و آنقدر در گیشه ضربه خوردهاند که در آخر پخشکننده مانده و صاحب فیلم و فیلمی که فروش خوبی نداشته و حتی اگر ضعیف هم بوده باشد، با آن شرایط اکران نمیتوان صاحب فیلم را متقاعد کرد که اثرش ضعیف بوده است.
شایسته افزود: ما اگر بخواهیم سینما راه بیفتد و رکود از بین برود، باید به جای دو فیلم نسبتا پرمخاطبتری که روی پرده هستند، دستکم 6 فیلم اکران کنیم. با دو فیلم سینما راه نمیافتد. پس ضروری است که هم صاحبان فیلمها همکاری کنند و هم سینمادارها فقط دنبال اکران فیلمهای خاص نباشند و محدودیت در سانس را برای فیلمها اعمال نکنند چون خیلی فیلمها هستند که اگر سینمادار به آنها امان دهد و سانسهای مناسبی در اختیارشان بگذارد، میتوانند فروش خوبی داشته باشند.
این تهیهکننده قدیمی سینما در توضیح این موضوع گفت: اگر یک فیلم در اکران اولیه خود در همان یکی دو هفته ابتدایی درست به نمایش درآید میتواند مسیر خو را پیدا کند. ما فیلمهای خوبی داشتهایم که در هفته اول در سانسهای پرمخاطب اکران نمیشوند و همین سبب ضربه به فروش فیلم شده است بنابراین به نظرم سینمادارها باید در شیوه اکران فیلمهای جدید تجدیدنظر کنند.
اگر دولت حمایت کند، حداقل 10 فیلم حاضر به اکران میشوند
شایسته در پاسخ به اینکه آیا با افرایش نسبی مخاطب و فروش فیلمهایی همچون «آنتیک» و اکران کمدیهای جدید میتوان امیدوار بود که سینما رونق بگیرد یا همچنان سینما نیازمند حمایت ویژه است، بیان کرد: ارائه یک بسته حمایتی از سوی دولت خواسته ماست و این درخواست را از مؤسسه سینما شهر و اداره کل نظارت بر عرضه و نمایش فیلم هم داشتهایم تا در اکران یاری کنند و دست کم در بخش تبلیغات که بسیار پرهزینه است، کمک کنند چرا که حدود هشتاد درصد هزینه اکران در بخش تبلیغات صرف میشود و اگر این همکاری صورت گیرد فکر میکنم حدود 10 فیلم حاضر به اکران باشند.
وی درباره اینکه آیا اکران فیلمهای توقیفی میتواند راهکاری برای رونق گیشه باشد، با تاکید براینکه «به نظرم پروانه نمایش تمام فیلمهای توقیفی باید صادر شود»، گفت: از بین فیلمهای توقیفی فقط شاید برای یکی دو فیلم در اکران اتفاق خاصی بیفتد و همه آنها نمیتوانند کار ویژهای انجام دهند بخصوص آنکه برخی از آنها مشمول زمان شدهاند و شاید بهتر باشد به صورت آنلاین به نمایش درآیند.
او در این بخش به کپی غیرمجاز و پخش غیرقانونی فیلمها در شبکههای ماهوارهای به عنوان مهمترین ضربه اکران آنلاین به فیلمها اشاره کرد و ادامه داد: سالهاست ماجرای قاچاق فیلم از طرف تهیهکنندهها به مسئولان سینما مطرح شده ولی اتفاقی نیفتاده است، در حالی که همه میدانیم برخی از کسانی که فیلم را قاچاق میکنند داخل کشور هستند و میتوان آنها راشناسایی کرد و پیگیری انجام داد، یعنی حتی خود وزارت ارشاد هم امکان شناسایی این افراد را دارد.
کاهش دفاتر پخش فعال و یک درخواست از حوزه هنری
شایسته در بخش دیگری از این گفتوگو با بیان اینکه «دفاتر پخش پس از دوران شیوع کرونا و در جنگهای یک سال اخیر هیچ حمایتی نداشتند» گفت: زمانی 35 دفتر پخش فیلم داشتیم که بعدها به 25 دفتر رسید و الان شرایط کار آنقدر سخت شده که حدود 10 دفتر پخش فعال هستند و همینها هم با دشواری میتوانند اجاره ساختمان و حقوق پرسنل و هزینههای جاری خود را بپردازند. این مسئله به این دلیل اهمیت دارد که اگر سیستم پخش نابود شود، سینما هم نخواهیم داشت.
او درباره مشکلات دفاتر خصوصی در رقابت با دفاتری که توسط مراکزی مثل حوزه هنری ایجاد شدهاند بیان کرد: ورود بخشهای دولتی در سینما همواره مسائل خود را داشته است؛ مثلا درباره فعالیت حوزه هنری بارها به دوستان گفتهام که سینماهای حوزه را به بخش خصوصی بدهید. عجیب است که دولت کارخانههای فولاد را به بخش خصوصی میدهد ولی حوزه هنری در همه شهرستانها محکم به سینماها چسبیده است. وقتی هم میگوییم، جوابی نمیگیریم در حالی که خودشان میگویند ضرر هم میدهند. الان بیش از 40 سال است که تعداد زیادی سینما در کشور در اختیار حوزه هنری است. بس نیست؟ من درخواستم از مسئولان حوزه این است که این مسئله را پیگیری کنند.
رئیس صنف پخشکنندگان سینما در ادامه اظهار کرد: البته از آن طرف باید به بخش خصوصی هم ایراد وارد کرد که نباید فضا را شبیه سیستم حوزه هنری کرد. اگر همه چیز اصولی پیش رود، نباید یک گروه یا یک نفر در تمام شاخههای تولید تا پخش و اکران سینمایی و آنلاین دخیل باشد. من به همه دوستانم در بخش خصوصی میگویم که باید مشخص شود ما تهیهکننده هستیم؟ پخشکننده هستیم؟ سینمادار هستیم؟ صاحب پلتفرم هستیم؟ نمیشود که همه چیز در اختیار یک فرد باشد! یک گرفتاری بزرگ سینمای ایران همین است که آنچه سالها در بخش دولتی از آن گله داشتیم الان در بخش خصوصی هم اتفاق میافتد.
یک نفر میخواهد 1000 میلیارد تومان وارد سینما کند تا همه چیز را برعهده بگیرد
وی ادامه داد: اخیرا آقایی گفته که میخواهد هزار میلیارد تومان وارد سینما کند، تهیهکننده و پخشکننده شود و پلتفرم و سامانه بلیتفروشی هم دارد. این نمیشود که همه چیز را برعهده بگیرید. نه فقط در سینما بلکه در هیچ شغلی این روش نتیجه مثبت ندارد. دنیای سرمایهداری در هیچ کجای دنیا اجازه نمیدهد که یک نفر تمام مشاغل را در اختیار بگیرد. ما از همه دوستان در بخشهای دولتی، خصوصی و نیز خصولتی درخواست داریم که از منوپولیسم خودداری کنند.
او در پاسخ به اینکه این تفکیک در کجا و توسط چه کسی باید انجام شود؟ گفت: زمانی آقای حیدریان که مدیرکل نظارت و ارزشیابی بود و بعد رئیس سازمان سینمایی شد، با این موارد برخورد میکرد؛ به طوری که شب عید از هفت دفتر مختلف پخش، فیلم اکران میشد و رقابت خاصی وجود داشت و اجازه داده نمیشد که یک دفتر، دو فیلم اکران کند و کلا بیش از هشت فیلم در اختیار داشته باشد، اما الان به جایی رسیدهایم که یک دفتر پخش ممکن است حدود 20 فیلم داشته باشد.
پخشکنندههای جدید برای ورود به سینما باید تأیید شوند
شایسته تاکید کرد: ما دنبال این هستیم که همه بتوانند کار کنند ولی وقتی یک نفر با یک سرمایه هنگفت میخواهد وارد شود، باید از او پرسید که بهجز ایجاد مونوپل چه هدفی دارد؟ در این زمینه سرکارخانم راستانی - مدیر کل موسسات و مشاغل سازمان سینمایی - باید مواظب دفاتر پخش باشند چون بعضی افرادی که دنبال باز کردن دفتر پخش هستند حرفهایی میزنند که جای بررسی دارد. اینها باید از صنف پخشکنندگان تأییدیه بگیرند و امیدواریم آنچه در حوزه تهیهکنندگی رخ داده و افرادی بدون صلاحیت لازم کارت تهیهکنندگی دارند، در اینجا تکرار نشود.
وی در پایان این مصاحبه به ماجرای اکران بارگشت و تاکید کرد: از سینماداران تقاضا میکنم که به داد فیلمها برسند و سانسهای معقول و درستی را برای اکران در نظر بگیرند نه اینکه سانسهای صبح یا ظهر را به یک فیلم بدهند و نابودش کنند. از دبیر شورای صنفی نمایش (مهدی کرمپور) که اوضاع را خوب رصد میکند هم میخواهم که به سانسهای اکران نظارت شود. به نظرم الان 15 فیلم داریم که قابلیت اکران و جذب مخاطب را دارند ولی دفاتر پخش ضعیف شدهاند و در این بخش اداره کل نظارت، موسسه سینماشهر و شهرداری میتوانند کمک کنند تا در هزینه تبلیغات و تیزر و بیلبورد شرایط اکران بهتر شود. این انتظار از آن جهت مطرح میشود که دولت حمایت خود را از اصناف با تخصیص ارقامی اعلام کرده و سینما هم نباید از این توجه کنار گذاشته شود، چون اگر کاری انجام نشود سینما از بین میرود.
ساعدنیوز در فضای مجازی
