به گزارش سرویس هنر و رسانه ساعدنیوز، مرحوم حمید هیراد در این گفتوگو با بازگشت به خاطراتی که به قول خودش تا ابد در ذهنش باقی خواهد ماند، از شبی سخن میگوید که پس از ساعتها کار در استودیو، در اوج خستگی و در دل تنهایی، با چشمانی گریان راهی خانه شده است. او این روزها را به عنوان یکی از سختترین دورانهای زندگی هنریاش یاد میکند که تحمل فشار روانی آن برایش بسیار دشوار بوده است.
این خواننده فقید در ادامه به تجربه تلخ حضور در محیطهای عمومی و مواجهه با رفتار اطرافیان اشاره کرده و توضیح میدهد که چگونه در میان مسیر، با وجود برخورد محترمانه برخی، از پشت سر هدف قضاوتها و حرفهای ناراحتکنندهای قرار میگرفته است. همین فشارها و بیمهریها، کار را برای او به جایی رساند که به گفته خودش، جز گریه کردن کاری از دستش برنمیآمد و حتی توان توضیح شرایطش را هم نداشت.
مرحوم هیراد در نهایت با یادآوری لحظهای که به خلوت ماشین پناه برده، از دعای خود با خداوند میگوید؛ جایی که او با دلی شکسته بر عدم تلاشش برای شهرت، پول و کسب ثروت تأکید کرده است. او میگوید تنها چیزی که در آن لحظات تلخ مرهم دردهایش بوده، گفتوگو با پروردگار و یادآوری این نکته بوده که او از نیت قلبی و دلایل اصلی قدم گذاشتنش در مسیر موسیقی آگاه است.
حمید هیراد با نام اصلی حمید حسینزاده، متولد 1 بهمن 1370 در تهران، خواننده و آهنگساز موسیقی پاپ ایرانی بود که با سبک تلفیقی و استفاده از اشعار کلاسیک در قالب موسیقی مدرن، به سرعت به شهرت رسید. او فعالیت هنری خود را از سنین نوجوانی با یادگیری سازهای پیانو و گیتار آغاز کرد و پس از مدتی با انتشار تکآهنگهایی که ترکیبی از فضای سنتی و الکترونیک داشتند، جایگاه ویژهای در میان مخاطبان جوان موسیقی ایران پیدا کرد. هیراد در سالهای فعالیتش با انتشار قطعات پرمخاطبی مانند «شوخیه مگه»، «دلارام» و «رسوایی» توانست سبک خاص خود را که با لحن متفاوت و تحریرهای منحصربهفرد همراه بود، به عنوان یکی از امضاهای هنریاش در موسیقی کشور تثبیت کند.
این هنرمند در طول دوران حرفهای خود با فراز و نشیبهای متعددی از جمله چالشهای مربوط به کپیرایت اشعار و همچنین مبارزه طولانی با بیماری سرطان دستوپنجه نرم کرد که بازتاب گستردهای در فضای رسانهای و شبکههای اجتماعی داشت. با وجود تمام این فشارها و حواشی، هیراد تا آخرین ماههای عمرش همچنان به فعالیت هنری و برگزاری کنسرت ادامه داد و در میان طرفدارانش به عنوان هنرمندی شناخته میشد که با وجود بیماری، روحیه خود را حفظ کرده است. حمید هیراد سرانجام در سال 1404 درگذشت و آثار او به عنوان بخشی از جریان موسیقی تلفیقی ایران در یادها باقی ماند.
شما با کدوم یک از آهنگهای حمید هیراد خاطره دارید؟