به گزارش سرویس چندرسانهای پایگاه خبری تحلیلی ساعدنیوز، امین حیایی، بازیگر برجسته و باسابقه سینمای ایران، در گفتگویی به تشریح یکی از چالشبرانگیزترین و عجیبترین تجربههای بازیگری خود در پشت صحنه فیلم سینمایی «غریزه» پرداخت.
حیایی با تشریح یکی از سکانسهای کلیدی و پرفشار فیلم که شخصیت داستان در آن باید نقشی مبتنی بر مصرف مسکرات (مشروبات الکلی) را ایفا میکرد، عنوان داشت:
«این پلان بدون شک یکی از سختترین سکانسهایی بود که باید اجرا میکردم. با وجود اینکه محتوای درون بطری آب بود، اما به تصویر کشیدن حس و حالِ باورپذیر آن موقعیت، انرژی فیزیکی و روانی زیادی میطلبید. به دلیل تنوع زوایای دوربین، دکوپاژ کارگردان و لزوم ثبت برداشتهای متعدد، من مجبور شدم 13 بار آن بطری را به طور کامل سر بکشم.
این بازیگر در ادامه به تشریح یک اتفاق عجیب و حرفهای در پشت صحنه این فیلم پرداخت و افزود: «نکته جالب و غافلگیرکننده اینجا بود که من هنوز وارد مرحله برداشت اصلی نشده بودم و داشتم در مرحله تمرین (اتود زدن)، فرم بدن، نحوه دست گرفتن بطری و حسِ آن لحظه را با خودم مرور و تمرین میکردم. صدای تأیید کارگردان را شنیدم »
امین حیایی در «غریزه» یکی از متفاوتترین نقشهای کارنامه خود را ایفا کرده است؛ اجرایی سنگین و دور از کلیشههای همیشگی که مورد توجه منتقدان قرار گرفت. او برای این نقش نامزد دریافت جایزه بهترین بازیگر مرد سینما در جشن حافظ شد و همچنین جایزه بهترین دستاورد فردی ویژه را از آن خود کرد.
شایان ذکر است که مصرف مشروبات الکلی و مسکرات، هیچگونه جایگاه و مقبولیتی در فرهنگ اصیل، آداب و رسوم و باورهای مذهبی جامعه ایران ندارد؛ با این حال، امروزه شاهد افزایش چشمگیر نمایش اینگونه رفتارها در برخی آثار سینمایی و بهویژه سریالهای شبکه نمایش خانگی هستیم. این روند با انتقاد گسترده کارشناسان فرهنگی و مخاطبان مواجه شده است، چرا که از دیدگاه عموم جامعه و تحلیلگران، تکرار این تصاویر میتواند به مرور زمان منجر به قبحزدایی و عادیسازی رفتارهای مغایر با عرف در میان نسل جوان شود. به نظر میرسد الگوی مطلوب جامعه و منتقدان، پرهیز جدی فیلمسازان از به تصویر کشیدن اینگونه سکانسهای غیرضروری است تا از آسیب به بنیانهای فرهنگی و تربیتی پیشگیری شود.
در کنار امین حیایی، بازیگرانی چون پانتهآ پناهیها، ژاله صامتی، فرهاد شریفی، افشین سنگچاپ، پردیس پورعابدینی و لادن ژاوهوند در این فیلم حضور دارند. همچنین ساینا روحانی، مهدیار شاهمحمدی و رضا کرد به عنوان چهرههای جدید در «غریزه» معرفی شدهاند. این فیلم با فضاسازی خاص و روایت عاشقانه خود، تلاش میکند تصویری از دوران بلوغ، عشق نخست و تأثیر انتخابهای سرنوشتساز در زندگی نوجوانان ارائه دهد.
«غریزه» پس از تولید برای مدتی امکان اکران عمومی نداشت و در فهرست آثار توقیفشده قرار گرفته بود. با این حال، پس از طی مراحل بررسی و دریافت مجوزهای لازم، سرانجام اجازه نمایش آن صادر شد و این فیلم فرصت حضور در چرخه اکران را پیدا کرد؛ اثری که به دلیل مضمون و برخی سکانسهای بحثبرانگیزش از همان ابتدا توجه زیادی را به خود جلب کرده بود.
به نظر شما تکرار اینگونه سکانسها در سینما و شبکه نمایش خانگی تا چه حد بر سبک زندگی نسل جوان تأثیرگذار است؟ آیا با حذف کامل این صحنهها برای جلوگیری از عادیسازی موافقید؟ نظرات و دیدگاههای خود را در بخش کامنتها با ما به اشتراک بگذارید