به گزارش سرویس هنر و رسانه ساعدنیوز، گاهی فاصله میان اشک ریختن برای «آزادی» در فستیوالهای پرجلوه غربی تا سکوت مرگبار در برابر رنجها و دردهای مردمِ خودی، به اندازه یک خطکشیِ سیاسیِ منفعتطلبانه است. لاله مرزبان، بازیگر سینما، که این روزها ترجیح داده در مواجهه با حوادث و تلخیهای وطنش روزه سکوت بگیرد، با هجوم طوفانیِ بیش از سه هزار کاربر خشمگین در صفحه اینستاگرام خود مواجه شد. طوفانی که با هشتگهای «میناب» و «لامرد» نشان داد جامعه دیگر تحمل «وسطبازی» و ریاکاری چهرههایی را که میخواهند همزمان از هر دو طرف سود ببرند، ندارد.
این موج انتقادات مردمی، بیش از هر چیز نمایانگر شکاف عمیق میان تودههای جامعه و سلبریتیهایی است که دغدغههایشان در قاب فستیوالهای خارجی معنا پیدا میکند، اما نسبت به زخمهای عمیق درون کشور کاملاً بیتفاوتند. کاربری که با ثبت نظر اعتراضی خود در میان هزاران کامنت خشمگین به این تناقض اشاره کرده، این پرسش بنیادین را پیش روی مخاطبان گذاشته است که چرا باید به کسانی که تنها هنگام دلبری برای غرب جنجال به پا میکنند، به دیدهی دلسوز واقعی نگاه کرد؟ سکوت در برابر رخدادهای تلخ داخلی و در عوض، سردادن شعارهای تهوعآور از آزادی، ترجیحِ منافع شخصی بر همدردی با داغدیدگانی است که هیچگاه سهمی از این اداهای روشنفکرانه نداشتهاند.
اکنون هجوم کاربران به صفحه اینستاگرام این بازیگر، به محک جدی برای سنجش عیارِ تعهد اجتماعیِ مدعیان هنر تبدیل شده است. مردمی که داغِ حوادث میناب، لامرد، و دیگر رنجهای تلخ این سرزمین را بر دل دارند، با هشتگهای اعتراضی خود به روشنی نشان دادند که فیلمبازی و تماشاگر بودنِ اهالی فرهنگ در روزهای سخت تمام شده است. این واکنش سنگین، زنگ خطری جدی است برای کسانی که گمان میکردند میتوانند با تجارتِ اشکهای گزینشی، همزمان هم محبوبِ مجامع خارجی بمانند و هم از منافع داخلی بهرهمند شوند.
از نگاه شما، مرز میان یک «هنرمند مردمی» و یک «سلبریتی منفعتطلب» در روزهای سخت کشور چیست؟ نظرتان را کامنت بگذارید.
