به گزارش سرویس مجله خانواده ساعدنیوز، بسیاری از ما تمام تلاشمان را میکنیم تا برای دیگران بهترین باشیم، اما به محض اینکه پاسخی درخور دریافت نمیکنیم، دچار فروپاشی روحی میشویم. دکتر عزیزی معتقد است که آدمها گاهی به قدری «کوچک» یا «ناتوان» هستند که اصلاً ظرفیت جبران خوبیهای شما را ندارند. آنها ممکن است حسود باشند یا اصلاً یاد نگرفته باشند که چطور قدردانی کنند.
وقتی ما حال خوبمان را به واکنش دیگران گره میزنیم، در واقع کلید شادی خود را به دست کسی دادهایم که شاید خودش هم در زندگیاش درمانده باشد. راهکار اصلی، انتقال این «انتظار» از مخلوق به خالق است.
در نهایت، دو نکته کلیدی در این مسیر وجود دارد: اول اینکه باور کنیم «رازق» و پاداشدهنده اصلی کس دیگری است و او هرگز حق کسی را ضایع نمیکند. دوم اینکه بپذیریم ناتوانیها و حتی نامردیهای آدمها بخشی از طبیعت آنهاست و خداوند خودش تمام این کاستیها را برای ما جبران خواهد کرد. با این نگاه، دیگر هیچ بیمعرفتیای نمیتواند آرامش شما را به هم بزند.