به گزارش سرویس روانشناسی ساعدنیوز، دکتر سعید عزیزی با اشاره به اینکه هیچ موجودی در جهان ذاتاً بد نیست، ریشه اصلی آوردن حیوانات خانگی به محیط خانه را بررسی میکند. از نظر این روانشناس، برخی از افراد به دلیل کمبودهای عاطفی یا فرار از مسئولیتهای روابط انسانی، به سمت نگهداری از حیواناتی مثل سگ یا پرندگان میروند. عاطفه و وابستگی ایجاد شده در این نوع نگهداری به قدری بالاست که حیوان به مرور زمان، جایگزین آدمهای اصلی زندگی فرد میشود.
یکی از دلایل جذابیت این وابستگی، «بیزبانی» و بیدردسر بودن حیوان است. حیوانات خانگی تعارض، همکلامی، گله یا انتظارات پیچیده روابط انسانی را ندارند. فرد حس میکند یک عشق خالص و بدون چالش را تجربه میکند؛ اما دکتر عزیزی هشدار میدهد که این عاطفه در واقع یکطرفه است. حیوان متوجه عمق مفاهیم انسانی نمیشود، اما تمام وقت، انرژی و تمرکز عاطفی فرد را به خود اختصاص میدهد.
پیامد اصلی این جایگزینی، آسیب دیدن جدی روابط زناشویی است. وقتی فرد تمام انرژی عاطفی، زمان و هزینهای را که باید صرف همسر، فرزند یا ساختن یک زندگی مشترک پویا کند، پای حیوان خانگی میریزد، رابطه زوجین رو به سردی میرود. در واقع، حضور حیوان خانگی در این شرایط به عنوان یک «دیوار عاطفی» عمل میکند که مانع از حل مشکلات، گفتوگو و برقراری ارتباط عمیق بین زن و شوهر میشود.