به گزارش سرویس روانشناسی ساعدنیوز، بسیاری از مردان جامعه، مفهوم «اقتدار» را با «سلطهگری» و دیکتاتوری در خانه اشتباه میگیرند. تصور عمومی بر این است که مرد باید حرف اول و آخر را بزند، سختگیری کند و مدام به اعضای خانواده دستور بدهد تا ابهت او حفظ شود. اما در برنامه صبحانه ایرانی مطرح شد که این رفتارها نشاندهنده اقتدار نیست، بلکه دقیقاً نشانه ضعف و تلاش برای پنهان کردن آن است.
کارشناس برنامه برای تبیین بهتر موضوع، از یک مثال عینی استفاده کرد: مربی رزمی 40 سالهای را تصور کنید که یک شاگرد 5 ساله به او مشت میزند، موهایش را میکشد و او را اذیت میکند؛ اما مربی فقط لبخند میزند و در نهایت او را در آغوش میکشد. مربی به این دلیل واکنشی نشان نمیدهد چون از قدرت خود مطمئن است و نیازی به اثبات آن ندارد. او اجازه میدهد شاگرد هیجاناتش را تخلیه کند؛ مرد مقتدر در خانه، دقیقاً نقش چنین مربی صبوری را دارد.
مرد مقتدر، مدیر خانواده و سکاندار کشتی زندگی است. او کسی است که در «نهایت قدرت، مهربان است». او خوب گوش میدهد، صبوری میکند، با لبخند با چالشها روبهرو میشود و به نیازها و خواستههای همسر و فرزندانش توجه تام دارد. او آنقدر به قدرت و جایگاه خود در خانواده ایمان دارد که هرگز نیازی به چنگ و دندان نشان دادن، فریاد کشیدن یا اعمال محدودیتهای بیجا نمیبیند؛ او تنشها را مدیریت میکند، نه اینکه خود عامل تنش باشد.