به گزارش سرویس هنر و رسانه ساعدنیوز، حمید فرخنژاد، بازیگر سابق سینمای ایران که این روزها مسیر سقوط اخلاقی و سیاسی خود را با سرعتی باورنکردنی طی میکند، بار دیگر با نمایشی حقیرانه، خشم عمومی را برانگیخت. او در حاشیه بازی تیم ملی فوتبال ایران، در حالی که آلوده به همنشینی با دشمنان قسمخورده این مرز و بوم و پرچمهای رژیم کودککش صهیونیستی شده بود، با صدایی لرزان از خشمِ پوچ، به جنگ با قهرمانان کشورش رفت.
این فرد که برای دیده شدن در ویترینِ جریانهای برانداز و بیگانه، از هیچ اقدامی فروگذار نمیکند، با جسارتی مثالزدنی به خود اجازه داد تا قهرمانانِ ملی که پرچم مقدس ایران را بر سینه دارند، تحقیر کند. فرخنژاد در نمایشی که چیزی جز خودفروشی برای جلب رضایت کارفرمایانِ صهیونیستیاش نیست، با لحنی طلبکارانه و طلبِ «حسابکشی»، عقدههای فروخورده خود را بر سرِ ورزشکارانی فریاد زد که تنها جرمشان افتخارآفرینی برای نام ایران است.
این اقدام ننگین، بیش از آنکه انتقادی سیاسی باشد، پردهبرداری از چهره واقعی کسی است که برای تکهای نان در غربت، حاضر به لگدمال کردن هویت ملی خویش شده است. فرخنژاد با تهدیدِ ملت و ورزشکاران، به جایگاهِ پوشالی خود در میان وطنفروشانِ لسآنجلسی تکیه زده و نمیداند که این عربدهکشیها در برابرِ غیرتِ مردم ایران، نه تنها خریدار ندارد، بلکه تنها نفرتِ عمیقتری را برای او به یادگار خواهد گذاشت.
«آیا فرخنژاد با این رفتارهای خود جایگاهی برای بازگشت در حافظه تاریخی مردم ایران باقی گذاشته است؟ نظرات خود را برای ما بنویسید.»
حمید فرخنژاد، بازیگر و کارگردان سابق سینمای ایران که در سال 1348 در آبادان متولد شد، فعالیت هنری خود را از سال 1369 آغاز کرد و به واسطه بازی در آثار برجستهای مانند «عروس آتش»، «ارتفاع پست» و «به رنگ ارغوان» موفق به کسب جوایزی همچون سیمرغ بلورین جشنواره فیلم فجر شد. او که سالها از بودجه و امکانات همین کشور برای رشد و شهرت خود استفاده کرد، در سالهای اخیر با پشت پا زدن به هویت ملی خود و مهاجرت، به مسیری سوق پیدا کرد که بسیاری آن را چیزی جز وطنفروشی نمیدانند.
فرخنژاد که پیشتر از چهرههای شناختهشده سینمای ایران محسوب میشد، با چرخش آشکار در مواضع خود و همسویی با دشمنان این مرز و بوم، عملاً به ابزاری در دست جریانهای بیگانه تبدیل شده است. اقدام او در خوشرقصی برای جریانهای ضدایرانی و حضور در کنار پرچمهای دشمنان این ملت، پایانی بر کارنامه هنری او در ایران رقم زد و وی را به چهرهای منفور تبدیل کرد که نه تنها هویت ملی را فدای امیال شخصی کرده، بلکه با اظهارات توهینآمیز خود، نمک بر زخم مردمی پاشیده است که روزگاری او را به عنوان بازیگر محبوب خود میشناختند.