به گزارش سرویس روانشناسی ساعدنیوز، در این بخش از برنامه «صبحانه ایرانی»، المیرا شریفیمقدم به خواندن پیام یکی از مخاطبان پرداخت که از بیتوجهی و عدم ابراز محبت همسرش پس از 50 سال زندگی مشترک و داشتن سه فرزند گلایه کرده بود. این مخاطب عنوان کرد که در تمام این سالها، همسرش در مناسبتهای مهمی چون سالگرد ازدواج، روز زن، تولد و حتی موقع زایمان، از تقدیم حتی یک شاخه گل خشک یا بیان یک جمله محبتآمیز دریغ کرده است. شریفیمقدم با لحنی متاثرکننده و متعجب، بر روی طولانی بودن این مدت (50 سال) تاکید کرد و این سوال را به وجود آورد که چطور یک رابطه عاطفی میتواند بدون چاشنی کلامی و نمادین، چنین مسیر طولانی را طی کند.
دکتر سعید عزیزی، کارشناس و مشاور خانواده، در پاسخ به این گلایه، دیدگاههای سنتی مبنی بر اینکه «قدیمیها محبت خود را فقط در رفتار نشان میدادند» را به چالش کشید. وی با رد این فرضیه که گذشتگان اهل بیان کلمات عاشقانه نبودهاند، به وجود نامههای پرمحتوا، وزین و سرشار از اشعار عاشقانه متعلق به 50 یا 70 سال پیش اشاره کرد که نشاندهنده اصالتِ ابراز محبتِ کلامی در فرهنگ گذشته است. دکتر عزیزی در پایان با بیانی کنایهآمیز و طنزآلود، تفاوت میان نامههای عمیق قدیمی را با تعابیر سطحی و امروزی مقایسه کرد و یادآور شد که ابراز محبت حتماً باید نمود بیرونی، کلامی یا مکتوب داشته باشد و نمیتوان به بهانه رفتارهای خوب، از گفتن جملات عاطفی شانه خالی کرد.
به نظرتون ابراز محبت کلامی مهمتره یا رفتاری؟ حتماً نظرتون رو برامون بنویسید.