به گزارش سرویس روانشناسی ساعدنیوز، دوران نامزدی و عقد، طلاییترین زمان برای شکلگیری اولین پیوندهای عاطفی عمیق میان یک دختر و پسر است. در این دوره، زوجها نیاز دارند که ساعتها با هم خلوت کنند، حرف بزنند و اصطلاحاً «مزه» زن و شوهر بودن را زیر دندانشان مزمزه کنند. اما در فرهنگ ما، گاهی مرزهای صمیمیت چنان جابهجا میشوند که خانوادهها ناخواسته این فرصت طلایی را از فرزندانشان دریغ میکنند.
دکتر سعید عزیزی، روانشناس مطرح، با تعریف یک خاطره ملموس از دوران نامزدی خودش این چالش را به تصویر میکشد؛ زمانی که همسرش را به خانه میرساند و در دلش خدا خدا میکرد که پدرزنش تعارف کند تا داخل برود و چند دقیقهای بیشتر کنار همسرش باشد! این حس عاطفی و نیاز به کنار هم بودن، کاملاً طبیعی است، اما درست در همین نقطه است که رفتارهای ناخواسته اطرافیان آغاز میشود؛ از اصرار خانوادهها برای سفرهای دسته جمعی در سفرِ اولِ زوجین گرفته تا حضور فامیل در صندلی عقب ماشین عروس!
واقعیت این است که والدین فهیم و بافرهنگ، خودشان بستر این خلوتهای دونفره را فراهم میکنند. آنها میدانند که ازدواج، مستقل شدن دو نفر است، نه اضافه شدن یک عضو جدید به سفرهای شلوغ خانوادگی. اگر فضای عاطفی زوجهای جوان در همان ماههای اول به درستی شکل نگیرد و مدام تحت کنترل یا حضور دیگران باشد، ممکن است پایههای صمیمیت در زندگی مشترک آیندهشان به شدت سست شود.
شما چطور؟ در دوران نامزدی یا عقد چقدر طعم این دخالتهای خانوادهها را چشیدهاید؟ در قسمت دیدگاه برایمان بنویسید که آیا فامیل شما هم وسط خلوت دونفرهتان مزاحمتان میشد یا نه!
