در طول تاریخ نگاه مردم به بیماری های روانی و درمان آن ها دستخوش نارواییها و ناآگاهیهای بسیار بوده است. اما خوشبختانه با بالا رفتن سطح سواد و فرهنگ اجتماعی مردم، شاهد استقبال چشمگیر متقاضیان از این این حوزه درمانی هستیم. مشاوره در اصل یعنی پیشگیری و این بدین معناست که به افراد آموزش داده شود که چه کنند تا دچار بحران های روحی نشوند و راه تکامل و بهبودی را راحتتر و سریعتر طی کنند. البته بخش دیگری از مشاوره هم شامل حال افرادی است که دچار بحران شده و اکنون نمیدانند که چگونه باید از بحران عبور کرده و یا با آن کنار بیایند که در اینجا بهترین روانپزشک مرد در تهران به فرد مراجعه کننده کمک میکند تا خودش را، نیازهایش را، هدفش را و راه رسیدن به هدفش را شناخته و بتواند بر بحران موجود غلبه کند. ما در این مقاله تمامی باید ها و نباید های انتخاب و مراجعه به یک روانپزشک خوب را شرح دادیم. اگر به اطلاعات بیشتری در این زمینه نیاز دارید می توانید از سایت روانشناستو (ravanshenaseto.com) و یا سایت هایی نظیر پزشکا کمک بگیرید.
دانش آموختگان پزشکی در حوزه بهداشت روان را روانپزشک می گویند. روانپزشکان در تشخیص و معالجه افراد مبتلا به بیماری روحی و روانی تخصص دارند و درک عمیقی از سلامت جسمی و روانی و چگونگی تأثیر آنها بر هم دارند. روانپزشکان دکترای پزشکی دارند و بیماران را معاینه کرده تا مشخص کنند که آیا علائم آنها در نتیجه یک بیماری جسمی، بیماریهای جسمی و روانی است یا تنها روانی است. یک روانپزشک معمولاً در یک تیمی کار می کند که ممکن است شامل روانشناسان بالینی، مددکاران اجتماعی، کاردرمانگران و پرسنل پرستاری باشد.
روانپزشکان آموزش گستردهای در حوزه زیستی روانی - اجتماعی برای ارزیابی و مدیریت بیماریهای روانی میبینند. همچنین به عنوان بخشی از روند معاینه بالینی، روانپزشکان از معاینه وضعیت روانی، معاینه بدنی، تصویربرداری عصبی مانند سی تی اسکن (CT)، تصویرسازی تشدید مغناطیسی (MRI)، یا برش نگاری با گسیل پوزیترون (PET)، و همینطور آزمایش خون استفاده میکنند. قابل ذکر است روانپزشکان برای درمان اختلالات روانی از دستور های دارویی، روان درمانی و سایر مداخلات استفاده میکنند.
روان پزشکان همه علائم روحی و جسمی شما را ارزیابی کرده و مشکلات روحی را تشخیص میدهند و با شما همکاری میکنند تا یک برنامه مدیریتی برای معالجه و بهبود مشکل خود تهیه کنید. وظیفه اصلی روانپزشکان تجویز داروهای اعصاب و روان است اما گاهی نیز از روان درمانی و شوک درمانی هم استفاده کنند. در اینجا ما گزیده ای از خطرناک ترین علائم هشداردهنده برای مراجعه به روانپزشک را برایتان شرح داده ایم:
هذیان گویی
وسواس فکری
پرخوری عصبی
فکر به خودکشی
خودآزاری از روی عمد
اضطراب و استرس شدید
افسردگی به مدت طولانی
کمبود تمرکز و بیش فعالی
احساس خودبزرگبینی شدید
افکار آسیب رساندن به دیگران
احساس اینکه همه علیه شما هستند
انرژی بیش از حد، بی خوابی و پرخوابی
مشکلات مربوط به داشتن تصور بد از بدن
مصرف زیاد و خارج از کنترل الکل یا مواد مخدر
عجله زیاد و دائم، افکار ناپیوسته و پرش افکار
مشکلات روانی مثل اوتیسم و ناتوانی ذهنی
توهم (شنیدن یا دیدن چیزهایی که آنجا نیستند)
اعتیاد به قمار، فضای مجازی و بازی های اینترنتی

روانپزشکان از روش های مختلف درمانی از جمله انواع روان درمانی ها، داروها، مداخلات روانی اجتماعی و سایر درمانها مانند درمان با تشنج الکتریکی، بسته به نیاز هر بیمار استفاده می کنند. همچنین در مواردی بعد از ارزیابی های کامل، روانپزشکان می توانند داروهایی را برای درمان اختلالات روانی تجویز کنند. در حالی که مکانیسم دقیق عملکرد داروهای روانپزشکی به طور کامل شناخته نشده است، آنها می توانند سیگنالینگ شیمیایی و ارتباط درون مغز را تعدیل کنند، که ممکن است بعضی از علائم اختلالات روانی را کاهش دهد . بیمارانی که تحت درمان دارویی طولانی مدت قرار می گیرند، باید به طور دوره ای با روانپزشک خود ملاقات کنند تا اثر دارو و عوارض جانبی احتمالی را زیر نظر بگیرند. بعضی از داروهایی که روانپزشکان تجویز می کنند عبارتند از:
محرک ها: که برای درمان ADHD استفاده می شود.
داروهای خواب آور: که برای درمان اختلالات خواب استفاده می شود.
تثبیت کننده های خلق و خو: برای درمان اختلال دوقطبی استفاده می شود.
آرام بخش و ضد اضطراب: برای درمان استرس،اضطراب و بی خوابی استفاده می شود.
داروهای ضد روان پریشی: برای درمان علائم روان پریشی (هذیان و توهم)، اسکیزوفرنی، اختلال دوقطبی استفاده می شود.
داروهای ضد افسردگی: برای درمان افسردگی، اختلال هراس، PTSD، اضطراب، وسواس، اختلال شخصیت مرزی و اختلالات در غذا خوردن استفاده می شود.
متاسفانه امروزه به دلیل افزایش میزان اضطراب ناشی از زندگی شهرنشینی و سایر مسائل اجتماعی، اقتصادی و … اختلالات و بیماریهای روانشناختی از جمله اضطراب، افسردگی، پنیک (وحشت زدگی)، اختلالات خواب، پرخاشگری و سایر مسائل مرتبط با حوزه روح و روان بخصوص در بزرگسالان افزایش فزایندهای پیدا کردهاند و در نتیجه نیاز به روانپزشکی بزرگسال در سالهای اخیر نیز به دنبال آن افزایش پیدا کرده است. در روانپزشکی بزرگسال این نکته که باید بیمار را درمان کرد نه بیماری را، بیش از هر تخصص پزشکی دیگری صادق است. یک روانپزشک بزرگسال تلاش می کند حتی اطرافیان و محیط زندگی بیمار را هم درمان کند؛ چرا که خوب میداند جامعه ناسالم خود عامل بیماری است!
روانپزشکی بزرگسالان شاخهای از درمان به شمار میرود که به کمک تخصص و همراهی یک روانپزشک متخصص انجام میگیرد. روانپزشکی بزرگسالان برای درمان و بهبودی طیف وسیعی از اختلالات روانی در بزرگسالان به کار میرود و جدی گرفتن آن نتایج بسیار مثبتی را برای بیمار به همراه دارد.

کلام آخر
یک زندگی آرام و بدون تنشهای عصبی بزرگترین آرزوی هر کسی است. آرزویی که دستیابی به آن آنقدرها هم دشوار نیست. امروزه افزایش مشکلات و پیچیدگی و آمیختگی آنها با یکدیگر، انسانها را بیش از پیش در برابر شرایط نامساعد و پرفشار قرار میدهد. این بدین معناست که ایجاد روابط سالم و صمیمانه با همنوعان، داشتن زندگی پرثمر و تحقق نیروهای بالقوهای که در وجود تکتک انسانها به ودیعه گذاشتهشده است، بهآسانی امکان پذیر نیست. حال چه باید کرد؟ اینجا است که حضور یک مشاور متعهد و آگاه احساس میشود. فردی که مهارت و تخصص لازم را برای راهنمایی دیگران کسب کرده است. ما در این مقاله تمامی بایدها و نبایدهای مراجعه به یک روانپزشک خوب را شرح داده ایم. برای اطلاعات بیشتر حتما سری به سایت روانشناستو بزنید یا از سایت هایی نظیر پزشکا کمک بگیرید.