به گزارش سرویس فرهنگ و هنر ساعدنیوز، فیلم داستان زنی به نام طاووس است که با شغلی خاص امرار معاش می کند، اما زندگی اش با مرگ شوهر دچار تنش می شود.
فریبرز عرب نیا معتقد است: مدت هاست که در ایران سینمای خوبی نداریم و تماشاگران ایرانی، فیلم های ایرانی را درحالی نیمه کاره رها می کنند که تماشاچی پرو پاقرص دی وی دی های خارجی هستند.فیلم سینمایی «طاووس های بی پر» نخستین تجربه ی سینمایی جواد مزد آبادی بعدازظهر روز گذشته (یکشنبه، چهارم اسفند ماه) در فرهنگسرای هنر (ارسباران) به نمایش درآمد و با حضور کارگردان، هنگامه قاضیانی و فریبرز عرب نیا ـ بازیگران ـ و رضا درستکار ـ منتقد سینما و مجری جلسه ـ نقد و بررسی شد.در ابتدای جلسه ی نقد این فیلم، رضا درستکار با اشاره به حضور رضا میرکریمی در سالن، بیان کرد: از زمان نمایش فیلم «به همین سادگی» انتقادهایی را نسبت به آن فیلم و بازی قاضیانی داشته ام که هیچ گاه فرصتی برای بیان آن ها پیش نیامد. امروز با توجه به حضور کارگردان و بازیگر این فیلم، احساس می کنم که می توان این مسأله را بیان کرد.در ادامه ی این نشست، جواد مزد آبادی ـ کارگردان فیلم طاووس های بی پر ـ با اشاره به فعالیت هایش در سینمای کوتاه و مستند، اظهار داشت: سوژه ی این فیلم برگرفته از دو فیلم کوتاه من بود و بخشی از فیلم براساس آن دو فیلم و بخشی دیگر براساس درامی که سعید نعمت الله نوشت، شکل گرفت.وی نگاه های تنگ نظرانه را به زنان بیوه و برخی ماجراها و مسایل مربوط به آن ها، از مسایلی دانست که او را به سمت ساخت این فیلم سوق دادند و گفت: بخش عمده ای از این فیلم در مزارع می گذرد. هیچ یک از بازیگران آن، لهجه ندارند و این مسأله نشان از آن دارد که ما قصد داشتیم، به بیان روابط انسان ها در یک جامعه ی کلی و قابل تعمیم بپردازیم.مزد آبادی در بخش دیگری از این نشست، در پاسخ به پرسش یکی از حاضران مبنی بر تکرار دایم مسأله ی ازدواج در فیلم ها، بیان کرد: باید در سینما و تلویزیون، گستردگی موضوع وجود داشته باشد؛ اما در عین حال، لازم است برخی مضامین هر چندوقت یک بار تکرار شوند تا در ذهن مسؤولان و جامعه نهادینه شوند. یکی از این موارد، نوع نگاه به زنان بیوه است که این نگاه فقط در فیلم های «خون بس» و «کافه ترانزیت» مورد توجه قرار گرفته است؛ اما درنظر من، چنین توجهی به این مسأله، کافی نیست و به همین دلیل، من دست به ساخت «طاووس بی پر» زدم.او هدف از ساخت این فیلم را به چالش کشیدن برخی سنت ها و باورهای نادرست جامعه دانست و اظهار کرد: در این فیلم، ما به هیچ عنوان تلاش نکردیم که درباره ی کسی حکم صادر کنیم. این فیلم از لایه های مختلف بهره می برد و دارای شخصیت های مختلفی است که درباره ی هریک از آن ها می توان ساعت ها صحبت کرد. من فکر می کنم که در سینمای ایران، عادت به وراجی کرده ایم و در بیش تر فیلم های ما، درباره ی هریک از شخصیت ها توضیح های فراوانی داده می شوند، حال آن که ما در این فیلم فقط برشی از زندگی انسان ها را می بینیم و قرار نیست، تمام زندگی آن ها را مد نظر قرار دهیم.وی در ارتباط با فقر و سیاه نمایی نیز گفت: البته هیچ کاری خالی از ایراد نخواهد بود، اما در ساخت این فیلم به شدت تلاش کرده ایم که از فقر و سیاه نمایی فرار کنیم تا اگر زمانی فیلم موفق به حضور در عرصه های جهانی شد، تصویر بدی از ایران ارایه نشود.این کارگردان در بخش دیگری از سخنان خود به جای خالی هومن بهمنش ـ فیلم بردار فیلم ـ در جلسه اشاره کرد و او را از فیلم برداران خوبی دانست که در آینده، نامش بیش تر شنیده خواهد شد.فریبرز عرب نیا ـ بازیگر و بازیگردان این فیلم ـ نیز در این نشست در پاسخ به پرسشی که درباره ی حضور کم رنگش در سال های اخیر مطرح شد، به مشغول بودن در فیلم مختارنامه اشاره کرد.وی در پاسخ به رضا درستکار که معتقد بود، گاه نقش های عرب نیا بسیار پرقدرت و گاه کمی ضعیف اند، عنوان کرد: شاید به طور کلی بتوانم بگویم که آنچه شما به آن اشاره کردید، از دو منشأ ساطع می شود؛ یکی از این دو منشأ به علاقه ی شخصی من به تجربه های جدید بازمی گردد که البته این مورد مطلوب من است و در بسیاری از مواقع نیز رسیدن به آن میسر نمی شود، اما شخصا کار کردن در پروژه هایی را که در آن ها ممکن است، آنچه در ذهن ما شکل پیدا کرده است، فراتر رود، دوست دارم.او ادامه داد: دلیل دوم این مسأله که امر بسیار مهمی است، به وضعیت سینمای ما بازمی گردد. البته شخصا به هیچ عنوان اهل پاس دادن وظایف خود به سمت دیگران نیستم، اما معتقدم که سینمای ما دو سه سال پیش، آخرین نفس های خود را کشید و اکنون هم اگر سالی دو یا سه فیلم خوب می بینیم، محصول تلاش افرادی است که هنوز وانداده اند و قطعا در چنین شرایطی نمی توانیم حرفی از بستر بازیگری به میان آوریم.این بازیگر سینما بیان کرد: همواره بازیگری در تمام دنیا برگرفته از دو عنصر مدیریت فرهنگی و گیشه است و از نظر من، ما در هر دو عرصه ورشکسته شده ایم.او در پاسخ به دیدگاهی که تهیه کننده ها را عامل این وضع دانسته بود، اظهار داشت: اگر بالاترین حد افتخار را در هر کشوری دنبال کنید، می بینید که تهیه کننده ها همیشه درپی آن هستند که الگو های جواب داده را تجربه کنند و در این میان، هرچه کشور کم تر فرهنگی باشد، این مسأله مذبوحانه تر خواهد بود.عرب نیا افزود: اگر در سینمای هالیوود در طول سال، پنج فیلم خوب دیده می شوند، نباید فراموش کنیم که در کنار آن ها، 500 فیلم بد و متوسط ساخته شده اند. در هر حال، وظیفه ی مسؤولان آن است که امکان رشد را فراهم کنند؛ اما متأسفانه این اتفاق نمی افتد و اکنون بر هر بخش از پیکره ی سینما که دست بگذاریم، فرومی پاشد.این بازیگر سینمای ادامه داد: اکنون در سینما با رشد قارچ گونه ی فیلم هایی مواجهیم که تماشاچی آن ها را نیمه کاره رها می کند. متأسفانه اکنون مدت هاست که ما سینمای خوبی نداریم و تماشاچیان ایرانی مشتری پروپاقرص دی وی دی های خارجی شده اند. در چنین شرایطی، افرادی که هنوز در این سینما فعال اند و وانداده اند، جای تقدیر و تشکر فراوان دارند.او هم چنین در پاسخ به مطلبی که درباره ی نقش او به عنوان بازیگردان این فیلم مطرح شده بود، گفت: بازیگردان شبیه فردی است که در ساختمان سازی به عنوان مهندس ناظر، ایده ها را انتخاب و یک دست می کند. پس بازیگردانی در مطلوب ترین شکل، آن است که از ایده های بازیگران بهترین را انتخاب کند و اگر خود او هم مطلب و ایده ای دارد، آن را به صورت غیرتحمیلی و به گونه ای ارایه کند که بازیگر نیز موفق به کشف آن شود.این بازیگر در بخش دیگری از این نشست، در پاسخ به فردی که معتقد بود، شخصیت های این فیلم کنش مند نبوده اند، خاطرنشان کرد: من نمی دانم که چه کسی گفته است که یک بازیگر و یک شخصیت باید کنش مند باشد. طبق قواعد کلاسیک نیز چنین موردی نادرست نیست و بسیاری از بازیگران فیلم های مطرح دنیا کنش مند نیستند.بخش دیگری از این نشست به بحث میان رضا درستکار و هنگامه قاضیانی اختصاص یافت و این مسأله به نوعی حال وهوای نشست را با چالش مواجه کرد.هنگامه قاضیانی که در ابتدای نشست از سوی رضا درستکار مورد انتقاد قرار گرفته بود، در بخش نخست سخنان خود، بیان کرد: خوشحالم که به واسطه ی حضور من در این جمع، درستکار فرصتی یافت تا دلخوری های یک ساله اش را بیان کند.او به موفقیت های فیلم «به همین سادگی» در عرصه ی جهانی اشاره کرد و گفت: شخصا اعتقادی به فیلم هایی که هیچ گاه در ایران دیده نمی شوند، اما در کشورهای مختلف مطرح می شوند، ندارم؛ اما این فیلم علاوه بر ایران، در کشور های دیگر نیز مورد توجه قرار گرفته است. درباره ی نقش آفرینی ام در «طاووس بی پر» و صحبت درستکار مبنی بر ضعیف بودن آن هم باید بگویم که من عاشق این نقش بودم و حتا برای آن، 40 روز تمرین های تئاترم را تعطیل کردم. در نهایت هم درباره ی تمام صحنه ها، کار به گونه ای بود که تا عرب نیا و کارگردان، آن صحنه را تأیید نمی کردند، به سراغ صحنه ی بعدی نمی رفتیم.این بازیگر در پاسخ به مطلبی که نوع برخورد او را مهاجم گونه دانسته بود، اظهار کرد: به هیچ عنوان مهاجم نیستم و فقط صراحت دارم. در این روزها، صراحت داشتن و بیان صریح گونه به نوعی ممنوع شده است و همه ی ما محافظه کار شده ایم؛ اما من صادقانه پاسخ می دهم.وی در بخش دیگری از سخنان خود به حضورش در عرصه ی تئاتر اشاره کرد و افزود: در مدت هشت سالی که در ایران فعال هستم، در 12 تئاتر حضور داشته ام؛ اما متأسفانه از این میان، فقط چهار نمایش به اجرای عمومی درآمدند.در پایان این نشست که از این بحث در امان نبود، فریبرز عرب نیا در قالب آخرین سخنان خود، اظهار کرد: شاید تنها و قشنگ ترین وجه زندگی ما به شکل بالقوه ی آن باشد که بتوانیم جایی از حیات را تصور کنیم که در آن، همه حرف خود را می زنند؛ اما هیچ کسی حرف خود را حرف برتر نمی داند. به هر حال، امیدوارم که عاقبت همه ی ما به خیر شود.جواد مزد آبادی ـ کارگردان فیلم ـ نیز گفت: اگر امروز در این جمع حضور دارم، به آن دلیل است که مایل هستم، نقاط ضعفم را بدانم و اگر اعتقاد داشتم که فیلم من به طور مطلق خوب است، هیچ گاه در این مراسم حاضر نمی شدم.رضا درستکار نیز در پایان اضافه کرد: از نظر من، این نشست بسیار خوب و پویا بود. من هم اگر در این نشست انتقادی کردم، به آن دلیل است که مزد آبادی را بسیار دوست دارم و می خواهم سبب رشد او شوم.
جواد مزدآبادی، فیلمساز و کارگردان اهل ایران است. وی فارغ التحصیل رشته طراحی صنعتی از دانشگاه هنر تهران است. او فعالیت سینمایی خود را از سال 1387 با فیلم طاووس های بی پر آغاز کرد. مزدآبادی کارگردانی مجموعه های مثل شیشه، چهار چرخ، موج و صخره و خون بها و فیلم های سینمایی شام عاشقانه سه نفره، ورود زنده ها ممنوع و روشنی صبحدم را برعهده داشته است.
فریبرز عرب نیا، هنگامه قاضیانی، حمیدرضا هدایتی، خسرو احمدی، پرویز سنگ سهیل
کارگردان: جواد مزد آبادی
نویسنده:جواد مزد آبادی
تهیه کننده: جواد مزد آبادی،سعید نعمت اله
فیلمبردار:هومن بهمنش
تدوین گر: سهراب خسروی
ژانر :خانوادگی،اجتماعی
زبان : فارسی
امتیاز IMDb: امتیاز 6 از 10
