به گزارش سرویس تاریخ ساعدنیوز، تصاویری که پیشروی مخاطب قرار گرفتهاند، عکسهای معمولی از دل آرشیو نیستند؛ آنها با کمک هوش مصنوعی بازآفرینی شدهاند تا چهرههای دوره قاجار را از سکون تاریخی خارج کنند. تکنولوژی با تحلیل تصاویر قدیمی، جزئیات از دسترفته را احیا کرده و حرکتی تازه به گذشتهای داده است که سالها تنها در قابهای سیاهوسفید محبوس بود.
هوش مصنوعی در این پروژه، فراتر از یک ابزار ترمیم عکس عمل کرده است. الگوریتمها با شبیهسازی حالات چهره، نور، رنگ پوست و حتی نگاه افراد، تصویری زندهتر از انسانهایی میسازند که بیش از یک قرن پیش زندگی کردهاند. نتیجه، مواجههای متفاوت با تاریخ است؛ مواجههای که احساس نزدیکی و همذاتپنداری را در مخاطب تقویت میکند.
این بازسازی دیجیتال، فاصله نسلی میان امروز و دوره قاجار را کاهش داده و تاریخ را از یک روایت خشک و موزهای به تجربهای بصری و قابل لمس تبدیل کرده است. مخاطب نهتنها شاهد یک عکس قدیمی، بلکه ناظر لحظهای زنده از گذشته است؛ لحظهای که به کمک فناوری دوباره جان گرفته است.
هرچند این تصاویر محصول تخیل کنترلشده هوش مصنوعی هستند و جای واقعیت تاریخی را نمیگیرند، اما دریچهای تازه برای روایت تاریخ میگشایند. دریچهای که نشان میدهد چگونه تکنولوژی میتواند حافظه جمعی را بازتعریف کند و گذشته را به زبانی قابل فهم برای نسل امروز بازگو کند.
