به گزارش سرویس سیاست پایگاه خبری ساعدنیوز، لحظات پس از بمباران شهر، بیمارستان لامرد به کانون بحران و تراژدی تبدیل شد. حجم مجروحان به حدی بود که از همان ورودی اورژانس، بیماران روی زمین و تختها در کنار یکدیگر قرار گرفته بودند. کادر درمان در شرایطی بیسابقه، اتاقهای عمل را بیوقفه فعال نگه داشتند؛ در حالی که پشت در هر اتاق، چندین مجروح در صف انتظار جراحی بودند. در این میان، تصویر دختری خردسال به نام آوینا که با پستانکی در دهان، معصومانه و غرق در خون روی تخت اتاق عمل قرار داشت، بیش از هر چیز قلب حاضران را به درد آورد؛ کودکی که برخلاف سایر مجروحان، هیچیک از اعضای خانوادهاش بر بالین او حضور نداشتند و در اوج تنهایی به اتاق جراحی فرستاده شد.
راز تنهایی این دختربچه در اتاق عمل، پرده از فداکاری بینظیری برداشت. بررسیها نشان داد که مادر آوینا در جریان این بمباران به شهادت رسیده است. با این حال، دردناکترین بخش ماجرا تصمیم پدر خانواده بود؛ مردی که خود از پرسنل بخش رادیولوژی بیمارستان بود. زمانی که به او اطلاع دادند همسرش شهید شده و دختر کوچکش در اتاق عمل به سر میبرد، او در تصمیمی سخت و تاریخی اعلام کرد که نمیتواند پست خود را در آن شرایط بحرانی ترک کند. این پدر داغدار، در آن شب پرالتهاب، ماندن در بخش رادیولوژی و گرفتن عکس از دهها مجروح نیازمندِ دیگر را به حضور بر بالین دختر مجروحش ترجیح داد تا جانهای بیشتری را از مرگ حتمی نجات دهد.