به گزارش سرویس سیاست پایگاه خبری ساعدنیوز، موضوع تسلط بر منابع و مسیرهای ترانزیت انرژی، همواره یکی از محورهای اصلی تنش در نظام بینالملل بوده است. با این حال، اظهارات تازه سرگئی لاوروف، دیپلمات ارشد روسیه، نشان میدهد که واشنگتن در مقاطعی برای حفظ هژمونی خود در بازار نفت، حتی حاضر به عقبنشینیهای تاکتیکی و ارائه پیشنهادهای بیسابقه به رقبای منطقهای خود شده است.
لاوروف با اشاره به رویکرد دوگانه ایالات متحده در قبال کشورهای غنی از منابع انرژی، صراحتاً اعلام کرد که تحرکات واشنگتن در ونزوئلا و ایران، ریشه در یک هدف واحد دارد: کنترل مطلق بر بازارهای انرژی جهان. اما بخش جنجالی سخنان او، به تقاطع استراتژیک خاورمیانه بازمیگردد.
وزیر امور خارجه روسیه در این افشاگری تاکید کرده است که آمریکاییها در یک مقطع زمانی مشخص، پیشنهادی عجیب روی میز گذاشتند: کنترل تنگه هرمز به صورت مساوی (50-50) میان ایالات متحده و جمهوری اسلامی ایران تقسیم شود.
این ادعا در حالی مطرح میشود که تنگه هرمز گلوگاه ترانزیت حدود یکپنجم نفت مصرفی جهان است و هرگونه تغییر در معادلات امنیتی آن، مستقیماً قیمت جهانی انرژی را دستخوش نوسانهای شدید میکند. پیشنهاد ادعایی واشنگتن نشاندهنده میزان اهمیت این آبراهه برای ثبات اقتصادی غرب و درک پنهان آنها از قدرت بلامنازع ایران در تامین امنیت این منطقه است.
تحلیلگران معتقدند طرح چنین پیشنهادی از سوی آمریکا (در صورت تایید نهایی جزئیات تاریخی آن)، صرفاً یک امتیازدهی نبوده، بلکه تلاشی برای مهار نفوذ سایر قدرتها و تضمین جریان بیوقفه نفت به سمت بازارهای هدف غربی ارزیابی میشود.
واشنگتن همواره تلاش کرده تا با حضور نظامی مستقیم در خلیج فارس، امنیت جریان انرژی را به نام خود سند بزند، اما واقعیتهای میدانی و قدرت بازدارندگی نیروی دریایی ایران در خلیج فارس و تنگه هرمز، ظاهراً استراتژیستهای آمریکایی را در مقاطعی مجبور به پذیرش واقعیت و ارائه طرحهای شراکتجویانه کرده است.
اظهارات لاوروف بار دیگر ثابت میکند که در پسزمینه لفاظیهای سیاسی و تحریمهای اقتصادی، این «ژئوپلیتیک انرژی» است که قواعد بازی میان قدرتهای بزرگ و کشورهای کلیدی منطقه را دیکته میکند.