به گزارش سرویس سیاست پایگاه خبری ساعدنیوز، انتشار روایتهایی از ارتباطات و جلسات سالهای 1347 تا 1357، ابعاد جدیدی از شخصیت متفکرانه رهبر شهید انقلاب را در دوران مبارزات مشهد بازگو میکند. ایشان نه تنها یک مرجع و عالم دینی، بلکه یک متفکر اسلامی مسلط بر ابعاد مختلف فرهنگ و ادبیات بودند.
روحانی با اشاره به یک شگفتی در دوران جوانی خود میگوید: «رهبر انقلاب یک بار به من توصیه کردند که رمان بینوایان را بخوانم. ایشان ابتدا تعجب کردند که چطور این کتاب را نخواندهام و به بنده توصیه کردند که حتما این کتاب را مطالعه کنم. ایشان اون موقع فرمودند که من سه بار بینوایان را مطالعه کردهام.» این موضوع نشاندهنده شناخت دقیق ایشان از ادبیات جهان و اهمیت پرداختن به مفاهیمی چون فقر و بیعدالتی در قالب هنر است.
در دورانی که نگاههای متفاوتی به آثار دکتر علی شریعتی در میان برخی طیفها وجود داشت، رهبر شهید دیدگاهی بسیار باز و علاقهمندانه به وی داشتند. در این خاطرات نقل شده است که ایشان پس از خواندن کتاب «سیمای محمد» اثر دکتر شریعتی، آنچنان مشعوف شدند که شخصاً به منزل استاد محمدتقی شریعتی (پدر دکتر شریعتی) رفته و به خاطر این اثر به ایشان تبریک گفتند.
ایشان جلسات تفسیر «نهجالبلاغه» در مسجد امام حسن (ع) برگزار میکردند، با فضایی متواضعانه، صمیمی و لذتبخش، به جلسهای شیرین برای طلاب جوان، دانشجویان و حتی افسران انقلابی تبدیل شده بود که به دنبال خوانش پویایی از اسلام بودند.
شما کتاب بینوایان را تا به حال مطالعه کرده اید؟ به نظر شما علت علاقه رهبر شهید انقلاب به این کتاب چه بود؟ نظرات خود را با ما به اشتراک بگذارید.