به گزارش سرویس هنر و رسانه ساعدنیوز، رزیتا غفاری در گفتوگویی درباره درگذشت مادرش، از تجربهای صحبت کرد که برای او با وجود تلخی فراوان، معنایی عمیق و حتی زیبا داشته است. او درباره آخرین لحظات زندگی مادرش گفت که با وجود تلاشهای خودش و مادرش برای ادامه زندگی، سرانجام او در بخش مراقبتهای ویژه از دنیا رفت؛ در حالی که دست مادرش در دست او بود.
غفاری با اشاره به همین لحظه گفت که «زیباترین لحظه زندگیام» را زمانی تجربه کرده که مادرش در کنارش و با دست در دست او از دنیا رفته است؛ روایتی که بیش از آنکه بر اندوه و سوگ تأکید داشته باشد، بر پذیرش مرگ و آرامش در لحظه خداحافظی متمرکز است.
او همچنین از توصیهای متفاوت و تأثیرگذار از مادرش برای روز خاکسپاری گفت. به گفته غفاری، مادرش از قبل به او آموزش داده بود که در زمان خاکسپاری نباید خودش را بزند، داخل قبر بیفتد یا با شیون و بیتابی مراسم را تحت تأثیر قرار دهد؛ بلکه باید در کمال آرامش و با کنترل احساسات رفتار کند، از مهمانان استقبال کند و به اصطلاح «آبروداری» کند.
این نگاه مادر غفاری به مرگ، در کنار آخرین لحظاتی که دخترش دست او را در دست داشت، تصویری متفاوت از یک خداحافظی مادر و دختر ساخته است؛ خداحافظیای که برای رزیتا غفاری، با وجود دردناک بودن، با مفهوم پذیرش و آرامش گره خورده است.
رزیتا غفاری بازیگر تئاتر، سینما و تلویزیون کشورمان 25 دی ماه سال 1351 متولد شد.
این بانوی هنرمند کشورمان فارغالتحصیل رشته کارگردانی سینما است. پدر او مهندس مکانیک بوده و سالها قبل فوت کرده است و مادر ایشان فوق لیسانس دکوراسیون داخلی بود.
رزیتا غفاری فرزند دوم خانواده است و تنها یک خواهر دارد. او به دلیل نزدیکی محل سکونت خود به سینمای آزادی تهران، از دوران کودکی به سینما علاقهمند شده و این اتفاق را دلیل مهمی بر بازیگر شدن خود میداند.
رزیتا غفاری در سالهای جوانی و زمانی که 27 سال داشت ازدواج کرد و همسر او عباس صالحی از چهره پردازان و تهیه کنندگان کشورمان است.
شما درباره این نگاه متفاوت به مرگ و توصیه مادر رزیتا غفاری چه نظری دارید؟ آیا پذیرش آرام مرگ میتواند شکل دیگری از دوست داشتن و خداحافظی باشد؟
