به نام خدایی که حتی در روزهای سخت، بهانهای برای ادامه دادن باقی میگذارد.
صبح پنجشنبه از راه رسیده است؛ روزی دیگر برای اینکه کمی آرامتر قدم برداریم و به جای اینکه مدام از زندگی بپرسیم «چه چیزی کم دارم؟»، یک بار از خودمان بپرسیم: «چه چیزهایی دارم که نباید از کنارشان ساده بگذرم؟»
شاید جواب، خیلی نزدیکتر از چیزی باشد که فکر میکنیم.
یک نفر که هنوز میتوانیم صدایش کنیم، خانهای که بعد از یک روز خستهکننده به آن پناه میبریم، دستی که میتوانیم بگیریم، چشمانی که هنوز زیباییهای دنیا را میبینند و قلبی که با وجود تمام اتفاقات گذشته، هنوز برای فردا امید دارد.
همه نعمتها پر سر و صدا نیستند.
بعضیهایشان آنقدر آرام در زندگی ما جریان دارند که فقط وقتی از دست میروند، متوجه بزرگیشان میشویم.
پس امروز، قبل از شروع شلوغیهای روز، برای داشتههایی که به حضورشان عادت کردهایم شکر کنیم.
خدایا، برای صبحی که دوباره به من فرصت دادی از نو شروع کنم، شکرت؛ حتی اگر هنوز همه چیز آنطور که میخواهم پیش نرفته باشد.
پروردگارا، برای آدمهایی که کنار من ماندند، حتی در روزهایی که خودم آدمِ آسانی برای دوست داشتن نبودم، شکرت.
خدایا، برای تمام آرامشهایی که بیآنکه از تو بخواهم، در میان روزهای شلوغ نصیبم کردی، سپاسگزارم.
خدایا، برای تجربههایی که مرا شکستند اما چیزهایی به من آموختند که هیچ آرامشی نمیتوانست یادم بدهد، شکرت.
پروردگارا، کمکم کن نعمت امروز را قربانی نگرانی فردا نکنم و قدر لحظهای را که اکنون در اختیارم گذاشتهای بدانم.
خدایا، برای فرصتهایی که دوباره سر راهم قرار دادی و برای امیدی که بعد از ناامیدی در دلم زنده ماند، شکرت.
خدایا، برای تمام «نه»هایی که آن روزها تلخ بودند اما شاید مرا از راهی دور کردند که به صلاحم نبود، سپاسگزارم.
پروردگارا، چشمم را به داشتههایم بازتر و دلم را نسبت به نعمتهای کوچک زندگیام قدردانتر کن.
خدایا، برای کسانی که نبودنشان را حتی تصور نمیکنم، امروز بیشتر از همیشه شکرگزارم؛ کمکم کن تا تا وقتی کنارم هستند، دوست داشتنم را پنهان نکنم.
خدایا، شاید هنوز به مقصدی که میخواهم نرسیده باشم، اما برای همین مسیری که هنوز فرصت ادامه دادنش را دارم، شکرت.
شاید بعضی نعمتها قرار نیست چیزی به زندگیمان اضافه کنند؛ قرار است چیزی را که همیشه داشتهایم، دوباره به ما نشان دهند.
امروز فقط یک کار ساده انجام دهید: نام سه نعمتی را بنویسید که معمولاً به خاطر عادی شدن حضورشان، فراموش میکنید بابتشان شکرگزار باشید.
گاهی حال دل با تغییر تمام زندگی بهتر نمیشود؛ گاهی کافی است زاویه نگاهمان را عوض کنیم.
اگر دوست دارید امروز را با یک جمله شکرگزاری آغاز کنید، در دیدگاهها بنویسید:
«خدایا، برای نعمتهایی که میبینم و نعمتهایی که هنوز نمیبینم، شکرت.»
پنجشنبه 22 مرداد 1405 را با قلبی آرام، نگاهی امیدوار و قدردانِ داشتهها آغاز کنیم؛ شاید امروز همان روزی باشد که یک نعمت فراموششده را دوباره ببینیم.
توجه: این جملات با هدف ایجاد حال خوب و تأمل درباره نعمتهای زندگی نوشته شدهاند و جنبه علمی یا پیشگویی ندارند.
