گاهی زندگی آنقدر عادی پیش میرود که نعمتهایش دیگر به چشممان نمیآیند. صدای کسی که هر روز صدایمان میکند، پیامی که هر شب روی گوشیمان میآید، دستی که بیسروصدا در سختترین روزها کنارمان بوده، خانهای که بعد از یک روز خستهکننده به آن برمیگردیم... همه اینها آنقدر تکرار شدهاند که خیال میکنیم قرار است همیشه باشند.
امروز اگر خواستیم از خدا تشکر کنیم، شاید بد نباشد فقط چند لحظه ساکت شویم و به آدمهایی فکر کنیم که حضورشان بخشی از زندگیمان شده است؛ آدمهایی که شاید حتی یک بار هم به خودمان نگفتهایم: «خوب شد که تو هستی.»
برای مادری که شاید بارها از نگرانیهایش کلافه شدهایم، اما هنوز اولین کسی است که حالمان را از صدایمان میفهمد.
برای پدری که شاید هیچوقت بلد نبوده احساساتش را راحت به زبان بیاورد، اما سالها بخشی از نگرانیهای زندگی را بیآنکه بگوید، روی شانههای خودش گذاشته است.
برای همسری که همه روزهای خوبمان را ندیده؛ بعضی روزها را هم با ما از سر گذرانده، وقتی خودمان حوصله خودمان را نداشتهایم.
برای فرزندی که شاید خانه را شلوغ کرده، خوابمان را گرفته یا صد بار یک سؤال را پرسیده؛ اما اگر خندهاش نباشد، همان خانهای که از شلوغیاش شکایت میکردیم، ناگهان بیش از حد ساکت میشود.
و برای دوستی که شاید مدتهاست ندیدهایمش، اما هنوز اگر نیمهشب بگوییم «حالم خوب نیست»، دلمان میخواهد اولین نفر او باشد.
شکرگزاری همیشه درباره پول، خانه، موفقیت و اتفاقهای بزرگ نیست. گاهی شکرگزاری یعنی بفهمیم چه کسانی در زندگیمان هستند که نبودنشان، هیچ جایگزین سادهای ندارد.
🌿 خدایا، امروز برای آدمهایی شکرت میکنم که بودنشان را بدیهی گرفتهام. برای کسانی که شاید آنقدر به حضورشان عادت کردهام که فراموش کردهام یک روز، همین حضور ساده، میتواند بزرگترین آرزوی من باشد.
🌿 خدایا، شکرت که هنوز بعضی شمارهها در گوشی من زندهاند. هنوز میتوانم زنگ بزنم و صدایی را بشنوم که برایم آشناست. کمکم کن این فرصت را آنقدر عقب نیندازم که یک روز فقط به صفحه گوشی نگاه کنم و آرزو کنم کاش میتوانستم یک بار دیگر تماس بگیرم.
🌿 پروردگارا، برای تمام محبتهایی که بیسروصدا دریافت کردهام شکرت؛ برای لقمهای که کسی برایم کنار گذاشت، برای کسی که منتظرم ماند، برای دستی که وقتی زمین خوردم به طرفم آمد و برای کسی که وقتی همه از من خسته بودند، هنوز ماند.
🌿 خدایا، شکرت برای فرصتهایی که هنوز از دست نرفتهاند. برای حرفی که هنوز میتوانم بزنم، عذرخواهیای که هنوز میتوانم انجام دهم، آغوشی که هنوز میتوانم به آن پناه ببرم و «دوستت دارم»هایی که هنوز میتوانم قبل از دیر شدن به زبان بیاورم.
🌿 برای روزهای سخت گذشته هم شکرت. نه چون سخت بودند؛ هیچکس درد را به خاطر درد بودنش دوست ندارد. شکرت چون از میان بعضی شبهای تاریک، آدمهایی را شناختم، خودم را بهتر دیدم و فهمیدم چه چیزهایی واقعاً ارزش ماندن دارند.
🌿 خدایا، برای چیزهایی که امروز دارم و دیروز نداشتم شکرت؛ حتی اگر کوچک باشند. برای یک صبح آرام، یک غذای ساده، یک گفتوگوی صمیمی، یک خبر خوب، یک خنده ناگهانی یا حتی چند دقیقهای که ذهنم از تمام نگرانیها فاصله میگیرد.
🌿 خدایا، اگر چیزی را در زندگیام آنقدر عادی دیدهام که دیگر بابتش خوشحال نمیشوم، چشمم را دوباره به آن باز کن. نگذار قدر نعمتها را فقط بعد از رفتنشان بفهمم.
خداوند در قرآن کریم میفرماید:
«لَئِن شَکَرْتُمْ لَأَزِیدَنَّکُمْ»
«اگر شکرگزاری کنید، قطعاً شما را افزون خواهم کرد.»
(سوره ابراهیم، آیه 7)
امروز شکرگزاری را فقط در حد یک جمله نگه نداریم.
اگر مادرتان هست، صدایش کنید.
اگر پدرتان کنارتان است، چند دقیقه بیشتر کنارش بنشینید.
اگر کسی را دوست دارید، منتظر یک مناسبت خاص نمانید و به او بگویید که بودنش برایتان مهم است.
گاهی یک پیام کوتاه، یک تماس دو دقیقهای یا یک آغوش ساده، کاری میکند که هیچ جمله انگیزشیای از پسش برنمیآید.
شاید یکی از زیباترین شکلهای شکرگزاری این باشد که قبل از آنکه چیزی را از دست بدهیم، قدر داشتنش را بفهمیم.
اگر امروز دلتان برای یک نفر گرم شد، در دیدگاهها بنویسید:
«خدایا، شکرت که هنوز فرصت دوست داشتن دارم.»
و اگر کسی در زندگیتان هست که دلتان میخواهد امروز این جمله را بشنود، همین حالا برایش بفرستید. شاید نداند، اما همین پیام ساده میتواند حال یک روزش را عوض کند.
