به گزارش سرویس دکوراسیون ساعدنیوز، در نگاه نخست به ساختار این طراحی فرودگاه توسط هوش مصنوعی، آنچه ذهن هر معمار را درگیر میکند، استفاده هوشمندانه از تناسبات طلایی و عنصر ایوان است. طراح با بهرهگیری از ستونهای عظیم و سرستونهای اساطیری (گاوان بالدار)، پرسپکتیوی عمیق و شاهانه ایجاد کرده که یادآور کاخ آپاداناست. اما نبوغ اصلی در سقف بنا تجلی یافته؛ جایی که طاقهای گهوارهای ساسانی به یک پوسته شیشهای مدرن (Grid-Shell) تبدیل شدهاند تا نور طبیعی را به صورت کنترلشده به لایههای داخلی هدایت کنند. این تلفیق، تضادی پویا میان استواری سنگ و سبکی شیشه ایجاد کرده است.
در طراحی داخلی، طراح صرفاً به یک فضای ترانزیتی فکر نکرده، بلکه مفهوم «باغ-فرودگاه» را خلق کرده است. کانالهای آب فیروزهای در امتداد محورهای اصلی تالار، بازتابدهنده مفهوم کهن الگوی باغ ایرانی (چهارباغ) هستند که علاوه بر ایجاد آرامش بصری برای مسافران، به تعدیل هوای فضا نیز کمک میکنند. این فضا ثابت میکند که هوش مصنوعی در درک هندسه پنهان معماری ایرانی به تکامل جدیدی رسیده و میتواند الگویی عینی برای پروژههای ملی آینده باشد.
از دیدگاه شما به عنوان یک مخاطب یا متخصص معماری، آیا این نوع «باستانگرایی مدرن» و استفاده مستقیم از المانهای هخامنشی در بناهای امروز کشور، گامی مثبت برای احیای هویت ماست یا معماری امروز باید زبان کاملاً جدیدی برای خود پیدا کند؟ دیدگاهتان را بنویسید.
