به گزارش سرویس فرهنگ و هنر ساعدنیوز، حسین پناهی دژکوه (زادهٔ 6 شهریور 1335 – درگذشتهٔ 14 مرداد 1383) بازیگر، کارگردان نمایش، نویسنده و شاعر بود. او در سال 1369 برندهٔ دیپلم افتخار بهترین بازیگر نقش اول مرد از جشنوارهٔ فیلم فجر شد.
وی در 14 مرداد 1383 در سن 47 سالگی بر اثر سکته قلبی درگذشت و در قبرستان شهر سوق (واقع در استان کهگیلویه و بویر احمد) به وصیت خود وی و به دلیل اینکه مادرش در آنجا دفن شده بود به خاک سپرده شد. علت مرگ وی بنا به گواهی فوت ایست قلبی بودهاست. وی یک دفتر شعر و یک نوشته تئاتر به نام چیزی شبیه زندگی 2 دارد که هنوز چاپ نشدهاند.
در وصف زندگان!
> «چه مهمانان بیدردسری هستند مردگان
نه به دستی ظرفی را چرک میکنند
نه به حرفی دلی را آلوده
تنها به شمعی قانعاند
و اندکی سکوت…»
در این سطرهای کوتاه، پناهی مرگ را نه هراسی تاریک، بلکه آینهای برای زندگی میبیند.
او نشان میدهد که رفتگان، بر خلاف زندگان، چیزی نمیطلبند؛ نه رنجی میافزایند و نه دلآشوبی میآورند.
حضورشان سبک است، خاموش است، اما معنایی سنگین دارد: سکوتی که ما را به تأمل درباره هیاهوی بیهودهٔ روزمره دعوت میکند.
پناهی یادآوری میکند که گاهی آرامترین حضورها، آنهاییاند که دیگر نیستند؛ و همین نبودن، گاهی بیش از بودن، حرف میزند.
