به گزارش سرویس مجله خانواده ساعدنیوز: کتاب «عیبی ندارد اگر حالت خوش نیست» نوشتهی مگان دیواین، رواندرمانگر آمریکایی، نگاهی کاملاً متفاوت و واقعبینانه به مقولهی سوگ و از دست دادن عزیزان دارد. جرقه نوشتن این کتاب زمانی در ذهن نویسنده زده شد که او همسرش را در یک حادثه غرقشدن از دست داد؛ تجربهی تلخی که باعث شد دیواین متوجه شود تمام راهکارهای پیشین خودش به مراجعینش—مثل مثبتاندیشی و تلاش برای زود خوب شدن—در مواجهه با یک رنج عظیم، بیفایده و سطحی بودهاند. او در این کتاب از جامعه و روشهای درمانی رایج عذرخواهی میکند و رویکرد جدیدی را به نمایش میگذارد.

نویسنده برخلاف دیدگاه سنتی روانشناسی که سوگ را دارای پنج مرحلهی منظم (انکار، خشم، چانهزنی، افسردگی و پذیرش) میداند، معتقد است سوگ هیچ الگو یا پیشرفت خطی مشخصی ندارد و به اندازهی عشقِ هر انسان، منحصربهفرد است. او فرهنگ حاکم بر جامعه را که سوگ را یک «بیماری» یا مشکلِ نیازمندِ درمانِ فوری تلقی میکند، به چالش میکشد. دیواین توضیح میدهد که برخی رنجها و فقدانها اصلاً درمانشدنی نیستند و جملات کلیشهای و تسکیندهندهی دیگران (مانند «او در جای بهتری است» یا «باید قوی باشی») نهتنها کمکی نمیکنند، بلکه نوعی خشونت علیه فرد سوگوار بوده و باعث انزوا و شرمندگی او از احساساتش میشوند.
این کتاب در چهار بخش مستقل ساختاریافته تا مخاطب بر اساس نیاز خود به هر فصلی که میخواهد مراجعه کند. پیام اصلی کتاب پذیرش درد و واقعبینی در مواجهه با رنج است و به ما یاد میدهد که چگونه در کنارِ سوگ به زندگی خود ادامه دهیم. مطالعهی این اثر ارزشمند (که با ترجمهی سیده سارا ضرغامی و آرزو مومیوند توسط نشر ملیکان منتشر شده) نه فقط به افراد سوگوار، بلکه به کسانی که دچار شکست عاطفی شدهاند یا مایلند راه صحیح همدلی و فرهنگ مهربانی را بیاموزند، شدیداً توصیه میشود.
