اولین درس خلاقیت از زبان الهی قمشه‌ای: شهرت را فراموش کن تا جهانی شوی! + ویدئو

به گزارش سرویس موفقیت پایگاه خبری ساعدنیوز، استاد در این بخش به روانشناسیِ حضور «من» در زندگی اشاره دارد. وقتی انسان بر هستی و مالکیت خود پافشاری کند، ناچار است خونِ جگر بخورد. چرا؟ چون حضور یک «منِ» پررنگ، پای نفر سومی را به میان می‌کشد که ممکن است بهتر از ما بخواند یا عمل کند. اینجاست که حسادت، غم، رقابت‌های فرساینده و تلاش برای حذف دیگران آغاز می‌شود و آرامش از زندگی رخت برمی‌بندد.

به باور دکتر قمشه‌ای، اگر کسی بخواهد مایه طرب، شادی و نوازندگیِ اصیل در جهان باشد، خودش نباید غصه‌دار و درگیر منیّت باشد. انسانِ پر از گله و حسد، هرگز نمی‌تواند نوازنده و نغمه‌خوانِ خوبی برای زندگی باشد.

استاد به سراغ مفهوم «خلاقیت» می‌رود. او شرط اول خلاق شدن را فراموش کردن اندیشه‌هایی چون ثروت، شهرت، نام و سودا می‌داند. او با یک پارادوکسِ عمیق تاریخی اشاره می‌کند که مشهورترین و اثرگذارترین شخصیت‌های جهان، کسانی بوده‌اند که هیچ‌گاه در سودای شهرت نبوده‌اند.

دکتر قمشه‌ای با نگاهی به ریشه واژه‌ها، «شهرت» را از جنس «شَهر» (به معنای درخشش، ماهِ نو و تمامیت نور) می‌داند. بنابراین، شهرتِ واقعی، تبلیغات و پروپاگاندا نیست؛ بلکه درخشش و تلالوِ درونیِ انسانی است که به یک هنر، کانال یا اصالتِ ناب دست یافته است. چنین درخششی نیازی به تلاش برای چاپ شدن در مجلات، بالا بردن تیراژ یا ارتباطات مصلحتی ندارد، بلکه خود به خود عالم را روشن می‌کند.