به گزارش سرویس سیاسی پایگاه خبری ساعدنیوز، توماس فریدمن، ستون نویس مشهور نیویورکتایمز در این روزنامه نوشت: بیایید دورِ قضیه نچرخیم: دولت راستگرای اسرائیل به رهبری نخستوزیر بنیامین نتانیاهو، به آمریکا توهین میکند و به ما میگوید که باران میبارد. باران نمیبارد. «بیبی» هم ترامپ و هم یهودیان آمریکایی را فریب میدهد؛ و اگر آمریکا بگذارد او با این کار موفق شود، خود ما احمق خواهیم بود.
در ادامه این مطلب آمده است: در حالی که ترامپ را به تمرکز بر تهدید موشکی و هستهای ایران مشغول نگه داشته — تهدیدی که اگرچه کاهش یافته، اما هنوز بسیار واقعی است و باید به طور دیپلماتیک یا نظامی با آن برخورد شود — نتانیاهو در اصل در حال تهدید منافع گستردهتر آمریکا در خاورمیانه است، چه برسد به امنیت یهودیان در سراسر جهان.
چگونه؟ نمیتوانم واضحتر از نخستوزیر سابق اسرائیل، اهود اولمرت، بیان کنم: «تلاش خشونتآمیز و مجرمانهای برای پاکسازی قومی در سرزمینهای کرانه باختری در جریان است.»
او در مقالهای در هاآرتص این ماه نوشت: «گروههای مسلح شهرکنشینان، فلسطینیان ساکن این مناطق را آزار میدهند، آسیب میرسانند، زخمی میکنند و حتی میکشند. حملات شامل سوزاندن باغهای زیتون، خانهها و خودروها؛ ورود به خانهها؛ و حمله فیزیکی به افراد است.» او ادامه داد: «شروران، تروریستهای یهودی، فلسطینیان را با نفرت و خشونت مورد حمله قرار میدهند با یک هدف: وادار کردن آنها به ترک خانههایشان. تمام این اقدامات با این امید انجام میشود که زمین آماده برای اسکان یهودیان شود، در مسیر تحقق رویای الحاق همه این سرزمینها.»
تلاشهای فزاینده اسرائیل برای الحاق کرانه باختری و ماندن دائمی در غزه — و محروم کردن فلسطینیان از حقوق سیاسی در هر دو منطقه — به همان اندازه که از نظر اخلاقی بیملاحظه است، از نظر جمعیتی نیز دیوانهکننده است؛ همانطور که اگر ایالات متحده مکزیک را الحاق کند، غیرقابل قبول خواهد بود.
اگر فقط اسرائیلیها بودند که از این خیال دیوانهوار آسیب میدیدند که حدود هفت میلیون یهودی اسرائیلی بتوانند تقریباً هفت میلیون عرب فلسطینی را برای همیشه کنترل کنند، شاید میتوانستم بگویم اگر رهبران اسرائیل بخواهند خودکشی ملی کنند، نمیتوانم جلویشان را بگیرم.
اما اثرات محدود به اسرائیل نخواهد بود. معتقدم این تلاش با انگیزههای مذهبی، اسرائیل امروز را به طور دائم شبیه آفریقای جنوبی آپارتاید خواهد کرد و پیامدهای جدی برای منافع آمریکا و امنیت یهودیان در سراسر جهان خواهد داشت.
اگر دولت نتانیاهو در این مسیر باقی بماند، نهادهای یهودی در سراسر جهان را تکهتکه خواهد کرد، زیرا اعضای دیاسپورای یهودی مجبور خواهند شد تصمیم بگیرند که با اسرائیل آپارتایدگونه همراه باشند یا علیه آن. همچنین روندی را تسریع خواهد کرد که با تخریب غزه توسط اسرائیل آغاز شده است، به گونهای که تعداد روزافزون جوانان دموکرات و جمهوریخواه در ایالات متحده علیه اسرائیل و در حاشیه، علیه یهودیان به طور کلی موضع میگیرند.
والدین یهودی در سراسر جهان به زودی در موقعیتی قرار خواهند گرفت که هرگز تصورش را هم نمیکردند: تماشای اینکه فرزندان و نوههایشان تجربه یهودی بودن در دنیایی که دولت یهودی یک دولت طردشده است را خواهند داشت.
یک نظرسنجی توسط مؤسسه پروژه سیاستی درک خاورمیانه، که توسط YouGov در نوامبر انجام شد، نشان داد که 51 درصد از رأیدهندگان جمهوریخواه زیر 45 سال ترجیح میدهند از نامزدی در انتخابات مقدماتی ریاستجمهوری 2028 حمایت کنند که کاهش کمکهای نظامی تأمینشده از مالیاتدهندگان به اسرائیل را ترجیح دهد. تنها 27 درصد از نامزدی حمایت کردند که خواستار افزایش یا حفظ این کمکها بود. نامزدهای دموکرات امروز که جنگ اسرائیل در غزه را نسلکشی نمیدانند، با مخالفتهای واقعی از سوی رأیدهندگان جوان و مترقی مواجه خواهند شد.
در کنفرانس امنیتی مونیخ هفته گذشته، از نماینده الکساندریا اوکاسیو-کورتز پرسیده شد که آیا فکر میکند «نامزد دموکرات ریاستجمهوری در انتخابات 2028 باید کمکهای نظامی به اسرائیل را دوباره ارزیابی کند.» او پاسخ داد: «به نظر شخصی من، ایده کمکهای کاملاً بیقید و شرط، بدون توجه به اقدامات طرف مقابل، منطقی نیست. این کمکها یک نسلکشی در غزه را ممکن کرده است.»
همانطور که در ابتدا گفتم، نتانیاهو ترامپ را فریب داده و همچنین لابی طرفدار اسرائیل به رهبری کمیته امور عمومی اسرائیل-آمریکا و بسیاری از رهبران یهودی آمریکایی به اصطلاح را به خود مشغول کرده است.
او توانسته آنها را به تمرکز بر ایران وادار کند و واقعیت این است که اقداماتش در غزه، کرانه باختری و داخل اسرائیل روابط ایالات متحده با متحدان مهم خاورمیانه از جمله مصر، اردن، عربستان سعودی، امارات متحده عربی، ترکیه و قطر را تحت فشار قرار میدهد.
بله، ایران پس از حملات هوایی اسرائیل و آمریکا به تأسیسات غنیسازی هستهای و موشکیاش در ژوئن، هنوز تهدید هستهای و موشکی واقعی است و باید جدی گرفته شود. اما تمرکز صرف بر تهدید خارجی ایران، تهدید داخلی دولت نتانیاهو برای اسرائیل و جایگاه آن به عنوان یک دموکراسی مبتنی بر قانون را نادیده میگیرد.
نتانیاهو طی سه سال گذشته، حتی در جریان جنگ در غزه، در تلاش برای اجرای یک کودتای قضایی بوده است که اساساً استقلال قوه قضائیه و نقش نظارتی دیوان عالی را حذف میکند؛ نهادی که میتواند از زیادهرویهای حزب حاکم جلوگیری کند. آیا ایران مسئول این امر است؟ نه.
آیا ایران تلاش کرده تا دادستان مستقل و شجاع اسرائیل، گالی بهاراف-میارا، را کنار بگذارد یا قدرت او را تضعیف کند؟ نه، نتانیاهو این کار را کرده است. او تنها کسی است که مانع از ادامه حملات به دولت مبتنی بر قانون میشود: لغو دادگاه فساد نتانیاهو و تلاش برای سیاسیکردن انتصابات خدمات مدنی و معافیت کامل از خدمت سربازی برای یهودیان ارتدوکس افراطی که او را در قدرت نگه میدارند.
آیا ایران مانع ایجاد کمیسیون تحقیق مستقل درباره شکست شگفتآور اطلاعاتی و رهبری قبل از حمله مرگبار حماس در 7 اکتبر شده است؟ نه، نتانیاهو مانع شده است. آن حمله نه تنها در دوره ریاست نتانیاهو رخ داد، بلکه بخشی از آن به تلاشهای او برای اثبات به جهان مربوط میشود که اسرائیل میتواند با کشورهای عربی صلح داشته باشد بدون اینکه با فلسطینیها صلح کند.
حماس به دلیل تلاشهای طولانی نتانیاهو برای حمایت از آن با پول قطر، تقویت شد، تا رهبری فلسطین همیشه بین حماس در غزه و سازمان آزادیبخش فلسطین در کرانه باختری تقسیم شود. بدین ترتیب، بیبی میتوانست به هر رئیسجمهور آمریکا بگوید که متأسف است و شریک صلح یکپارچهای برای مذاکره ندارد.
آیا ایران افراد کمتجربهای را برای اداره مهمترین سازمانهای امنیتی اسرائیل — شین بت و موساد — منصوب کرده است؟ نه، نتانیاهو این کار را کرده است.
چه چیزی ترامپ را وادار کرد تا علناً خواستار عفو نتانیاهو توسط رئیسجمهور اسرائیل، اسحاق هرتسوگ، حتی قبل از صدور حکم شود؟ این ضربهای وحشتناک به حاکمیت قانون در اسرائیل خواهد بود. قطعاً ایران مسئول آن نبود؛ و این واقعاً عجیب است: اسرائیل امروز هرگز از نظر نظامی چنین ترسناک و از نظر فناوری چنین تحسینشده نبوده است. اگر نتانیاهو در مذاکرات برای راهحل دو دولتی با سازمان آزادیبخش فلسطین شرکت میکرد — با هر شرایط منطقی — راه برای صلح بین اسرائیل و عربستان سعودی، لبنان، سوریه و عراق هموار میشد. کل منطقه و جهان اسلام فراتر از آن، به اسرائیل باز میشد؛ ایران کاملاً منزوی میشد. فناوری اسرائیل و انرژی عربی یک همافزایی شگفتانگیز برای عصر هوش مصنوعی ایجاد میکرد.
این برای منافع آمریکا بسیار مفید بود. اگرچه ممکن است برخی پیچیدگیها همچنان باقی میماند، خاورمیانه اساساً تحت حمایت آمریکا صلح میکرد. کاهش تنش بین اسرائیل و جهان عرب به دولت ترامپ امکان میداد کاری را انجام دهد که چندین دولت قبلی آمریکا آرزویش را داشتند: کاهش حضور نظامی در منطقه و تمرکز بر مقابله با چین در آسیا. متأسفانه، بیبی اولویتهای دیگری دارد.
اهدف الحاقطلبانه کابینه نتانیاهو با برنامه 20 مادهای ترامپ که روزی راهحل دو دولتی را تصور میکند، در تضاد است. هیئت صلح که توسط ترامپ برای نظارت بر این برنامه ایجاد شد، روز پنجشنبه اولین جلسه خود را در واشینگتن برگزار میکند، اما نتانیاهو در آن شرکت نمیکند.
وزیر دارایی نتانیاهو، بزالئل اسموتریچ، روز سهشنبه گفت که پس از انتخابات پاییز، در دوره بعدی خود «مهاجرت» فلسطینیان از کرانه باختری و نوار غزه را تشویق خواهد کرد.
در همین حال، روز سهشنبه، تمام متحدان عرب کلیدی آمریکا و ترکیه، که بخش مرکزی توافق آتشبس غزه با ترامپ هستند، گرد هم آمدند و بیانیهای صادر کردند که تصمیم اسرائیل برای تعیین زمینهایی در کرانه باختری اشغالی به عنوان سرزمین اسرائیلی را شدیداً محکوم میکند.
زمانی که اسرائیل در حال الحاق غیررسمی است، با آنچه گروههای حقوق بشری پاکسازی قومی در غزه و کرانه باختری توصیف میکنند، خود را به یک عامل مهم در ایجاد تعارض دائمی در منطقه تبدیل میکند. این هیچ کمکی به منافع آمریکا نمیکند، اما برای ایران بسیار خوشایند است.
حاکمان تهران تهدید بسیار واقعی برای اسرائیل هستند اما لطفاً — لطفاً — این مزخرف را نپذیرید که ایران تنها تهدید اسرائیل امروز است.
ایران بزرگترین تهدید اسرائیل به عنوان یک دموکراسی مبتنی بر قانون نیست. بزرگترین تهدید روابط آمریکا و اسرائیل نیست. بزرگترین تهدید وحدت و امنیت یهودیان جهان نیست. دلیل مهاجرت روزافزون مهندسین، پزشکان و تکنولوژیستهای اسرائیلی نیست؛ و بزرگترین دلیل تبدیل شدن اسرائیل به یک دولت آپارتایدگونه نیست، با عدم تلاش برای ایجاد یک دولت فلسطینی مستقل و تلاش برای غیرممکن کردن آن.
این عنوان به دولت افراطی مذهبی، ملیگرایان ضدعرب و یهودیان ارتدوکس ضدمدرن تعلق دارد که توسط بنیامین نتانیاهو برای حفظ قدرت خود تشکیل شده است.
