به گزارش سرویس خبری پایگاه خبری ساعدنیوز، در تحلیل رفتارشناسی سیاسی و نظامی دونالد ترامپ، ابتدا باید «مدل عملیاتی» او را به درستی شناسایی کرد. ترامپ به دنبال نوعی از درگیری است که در ادبیات سیاسی میتوان آن را «کار تمیز» نامید؛ یعنی کسب بیشترین امتیاز و بهرهبرداری تبلیغاتی، بدون اینکه حتی قطرهای خون از دماغ یک سرباز آمریکایی جاری شود. این استراتژی از زمان ترور سردار سلیمانی برای ترامپ به یک الگو تبدیل شد؛ او در آن مقطع به دنبال نتیجهای بود که برایش کمترین ریسک را داشته باشد و همین مدل را در جنگ 12 روزه نیز تکرار کرد.
در واقع، ترامپ به این سبک از نمایشهای نظامی عادت کرده است؛ او میخواهد با کمترین هزینه، بزرگترین دستاوردها را به نام خود ثبت کند تا در برابر افکار عمومی آمریکا قهرمان جلوه کند. اما نکته کلیدی اینجاست که ایران به هیچ وجه در این قالب «جنگ تمیز» نمیگنجد. همانطور که پیشتر نیز مطرح شده، ایران برای هر متجاوزی یک «لقمه گلوگیر» است و هرگونه درگیری با آن، برخلاف تصور ترامپ، نمیتواند بدون هزینه و به صورت کنترل شده باقی بماند.
بنابراین، مردم باید آگاه باشند که با توجه به قولهای ترامپ به جامعه آمریکا مبنی بر عدم ورود به جنگهای فرسایشی و طولانی، و همچنین با در نظر گرفتن توان دفاعی ایران، وقوع یک جنگ جدی و دامنهدار عملاً امکانپذیر نیست. ترامپ میداند که ایران جایی نیست که بتوان در آن «پوکر سیاسی» بازی کرد و دست برنده را داشت؛ چرا که در ایران، مدل کار او به بنبست میخورد و هر جرقهای میتواند به یک بحران تمامعیار تبدیل شود که خروج از آن برای ایالات متحده بسیار پرهزینه خواهد بود.
