به گزارش سرویس سیاست پایگاه خبری ساعدنیوز، ماجرا از یک خاطره خانوادگی شروع شد. حمید قنبری، معاون دیپلماسی اقتصادی وزیر خارجه، در یادداشتی تازه تعریف میکند که روزی فرزندش را نزد پزشک برده بود. همسرش که نگران عوارض داروها بود، مدام از خطرات مصرف آنها میگفت. پزشک با حوصله گوش داد و در جواب حرفی زد که برای همیشه در ذهن این دیپلمات ماند: «عوارض دارو روی برگه نوشته شده، اما آیا درباره عوارض نخوردن این داروها هم مطالعه کردهاید؟» این جمله ساده، جرقهای شد تا او به یک درد بزرگ در سیستم مدیریت کشور اشاره کند.
قنبری با این داستان ملموس، به سراغ یک حقیقت تلخ رفت و گفت ما همیشه از ترس اینکه یک تصمیم چه خطراتی دارد، دست روی دست میگذاریم. به گفته او، همیشه آدمهایی هستند که با ترساندن بقیه از عوارض یک کار، جلوی انجام آن را میگیرند. اما کسی نمیپرسد اگر این کار را نکنیم چه میشود؟ او هشدار داد که جهان منتظر ما نمیماند؛ فرصتهای طلایی، شغلهایی که میتوانستند ایجاد شوند و سرمایههایی که میتوانستند بیایند، دقیقاً به خاطر همین ترس از «تصمیمگیری» دود میشوند و به هوا میروند.
بر اساس تحلیل اختصاصی پایگاه خبری ساعدنیوز، این صحبتهای معاون وزیر خارجه دقیقاً دست روی نقطه دردناک اقتصاد و سیاست ما گذاشته است. سالهاست که در کشور ما، بسیاری از مدیران از ترس پاسخگویی و هراس از اینکه مبادا یک تصمیم اشتباه به نامشان تمام شود، ترجیح میدهند اصلاً هیچ کاری نکنند. این «بیماری بیعملی» باعث شده تا کشورهای همسایه با سرعت نور پیشرفت کنند و ما در بسیاری از بخشها مدام در حال درجا زدن باشیم. وقتی مدیری تصمیم نمیگیرد، شاید در ظاهر هیچ اتفاق بدی نیفتد و کسی هم او را بازخواست نکند، اما در واقعیت، زمان و سرمایه یک ملت در حال نابودی است.
نتیجه این رویه چیزی نیست جز از دست رفتن پنجرههای طلایی که شاید دیگر هرگز باز نشوند. پیام این یادداشت برای مردم و مسئولان کاملاً روشن است: فرار از تصمیمگیری به امید حفظ وضع موجود، بزرگترین دروغی است که به خودمان میگوییم. اگر همین امروز برای جراحیهای بزرگ اقتصادی یا توافقهای مهم پا پیش نگذاریم، فردا باید تاوان بسیار سنگینتری بپردازیم. وقت آن رسیده که از مدیران محافظهکار عبور کنیم و به کسانی میدان بدهیم که شجاعت «دارو خوردن» را دارند، حتی اگر بلعیدن آن کمی تلخ و سخت باشد!