به گزارش سرویس سیاست پایگاه خبری ساعدنیوز، فیلد مارشال عاصم منیر، فرمانده ارتش پاکستان که برای انجام پارهای از مشورتها با مقامات ایرانی راهی تهران شده است، روز جمعه (اول خرداد) با سید عباس عراقچی، رئیس دستگاه دیپلماسی جمهوری اسلامی ایران دیدار کرد. در این نشست که تا ساعات پایانی شب به طول انجامید، دو طرف در خصوص راهکارهای دیپلماتیک برای توقف جنگافروزیهای محور واشنگتن-تلآویو علیه تهران و همچنین روشهای تثبیت آرامش در غرب آسیا گفتوگو کردند.
در همین راستا، اسماعیل بقایی، سخنگوی وزارت امور خارجه، با اشاره به ترافیک بالای دیپلماتیک در تهران، سفر فرمانده ارتش پاکستان و پیش از آن وزیر کشور این همسایه شرقی را در امتداد روندهای جاری دیپلماتیک ارزیابی کرد. وی تاکید کرد که این رایزنیهای مستمر لزوماً به معنای رسیدن به یک توافق قریبالوقوع یا نقطه عطفی تعیینکننده نیست و مسیر دیپلماسی همچنان ادامه دارد.
گفتنی است همزمان با این تحرکات، هیئتی از قطر نیز در تهران با عراقچی دیدار داشته است؛ پیش از این نیز دیدارهای متقابلی میان عاصم منیر و مقامات ایرانی در تهران و اسلامآباد با هدف تقویت مناسبات دوجانبه انجام شده بود.
ترافیک سنگین دیپلماتیک در تهران و همزمانی سفر هیئتهای قطری و حضور بالاترین مقام نظامی پاکستان، نشاندهنده شکلگیری یک ائتلاف غیررسمی و منطقهای برای مهار ماجراجوییهای محور آمریکایی-صهیونیستی است. حضور عاصم منیر در تهران و مذاکرات طولانیمدت با رئیس دستگاه دیپلماسی، فراتر از تعارفات معمول همسایگی بوده و حامل پیامهای روشنی در زمینه «معماری امنیت بومی» است. پاکستان به عنوان یک قدرت اتمی و همسایه استراتژیک، به خوبی درک کرده است که هرگونه تصاعد بحران در مرزهای ایران، امنیت کل غرب آسیا را به مخاطره میاندازد. از این رو، این مذاکراتِ سطح بالا را میتوان تلاشی جدی برای هماهنگی «میدان» و «دیپلماسی» در برابر جنگافروزیهای تحمیلی ارزیابی کرد؛ جایی که تهران نقطه ثقل رایزنیهای بازدارنده در منطقه شده است.
با این حال، مواضع هوشمندانه و واقعبینانه سخنگوی دستگاه دیپلماسی نشان میدهد که جمهوری اسلامی ایران با وجود استقبال از این ابتکارات، دچار خوشبینی مفرط یا شتابزدگی در معادلات نشده است. اینکه تهران به صراحت اعلام میکند این رفتوآمدها لزوماً به معنای رسیدن به یک "توافق نزدیک" نیست، نشاندهنده استراتژی «دیپلماسی مقاومت» است. این رویکرد، پالس قدرتمندی به طرفهای غربی مخابره میکند که ایران در عین باز نگه داشتن درهای مذاکره و تعامل حداکثری با بازیگران منطقهای، اسیر عملیات روانی برای تن دادن به توافقاتِ تحت فشار نخواهد شد. در واقع، تهران ضمن مدیریت هوشمندانه صحنه، ابتکار عمل را در زمین خود حفظ کرده و نشان داده است که صلح و ثبات منطقه را تنها بر اساس منافع ملی و بدون باجدهی به تهدیدات واشنگتن و تلآویو تضمین خواهد کرد.