به گزارش سرویس جامعه ساعدنیوز، این کشف در جمهوری چچن، در منطقه قفقاز شمالی، و طی حفاریهای گسترده در گورستان «مایرتوپ» انجام شده است. پروژهای که ابتدا بهعنوان یک کاوش نجاتبخشی مرتبط با توسعه زیرساختها آغاز شده بود، اکنون به یکی از مهمترین یافتههای تاریخی چند دهه اخیر در این منطقه تبدیل شده است.
به گفته باستانشناسان روس، این محوطه حدود 350 هکتار وسعت دارد و بزرگترین سکونتگاه قرون وسطایی شناختهشده در قفقاز شمالی به شمار میرود. وسعت چشمگیر این مکان، همراه با یافتههای فراوانی مانند سکهها و سازههای تدفینی، نشان میدهد که اینجا فقط یک محل سکونت ساده نبوده، بلکه یک مرکز شهری مهم و مستحکم بوده است.
پژوهشگران آکادمی علوم روسیه به سرپرستی ولادیمیر مالاشف اعلام کردهاند که ویژگیهای این مکان بهطور قابلتوجهی با توصیفهای تاریخی شهر ماگاس همخوانی دارد؛ از جمله اندازه، موقعیت راهبردی و نشانههایی از اهمیت اقتصادی و سیاسی.
وجود سکهها اهمیت ویژهای دارد، زیرا نشاندهنده یک اقتصاد پیشرفته و احتمال ارتباطات تجاری فراتر از منطقه است. این یافتهها فرضیه نقش مرکزی این شهر در جامعه آلانها را تقویت میکند.
نام ماگاس در منابع تاریخی مربوط به قرنهای 9 تا 11 میلادی، بهویژه در نوشتههای مورخان مسلمان آمده است. این منابع، ماگاس را پایتخت آلانیا—پادشاهی قدرتمندی که بخشهایی از قفقاز را در اوایل قرون وسطی تحت سلطه داشت—توصیف میکنند.
در این متون آمده که ماگاس حدود سه روز راه تا پادشاهی «سریر» فاصله داشته؛ سرزمینی که احتمالاً در داغستان امروزی قرار داشته است. نکته جالب این است که موقعیت جغرافیایی محل تازه کشفشده با این توصیفها همخوانی زیادی دارد.
اگر این فرضیه تأیید شود، یکی از معماهای دیرینه تاریخ حل خواهد شد. قرنهاست که مورخان و باستانشناسان درباره محل دقیق ماگاس بحث میکنند، اما هیچکدام از مکانهای پیشنهادی تا کنون چنین ترکیب قانعکنندهای از شواهد باستانشناسی و متنی ارائه نداده بودند.
فراتر از احتمال شناسایی این مکان بهعنوان ماگاس، این محوطه تصویری شگفتانگیز از روند شکلگیری و تحول سکونت انسانی در منطقه ارائه میدهد. باستانشناسان گزارش دادهاند که این منطقه دارای لایههای فرهنگی از دوره کالکولیتیک (عصر مس) تا اواخر قرون وسطی است.
این بدان معناست که این محل هزاران سال بهطور پیوسته محل سکونت بوده و تغییرات تمدنی، فناوری و ساختارهای اجتماعی مختلف را تجربه کرده است. چنین تداومی بسیار نادر است و فرصتی ارزشمند برای مطالعه تحولات بلندمدت تاریخی در قفقاز فراهم میکند.
این حفاریها در ابتدا بهعنوان بخشی از پروژه آمادهسازی برای یک خط لوله گاز انجام شد. چنین کاوشهای نجاتبخشی اغلب به یافتههای مهمی منجر میشوند، اما بهندرت به این اندازه چشمگیر هستند.