به گزارش سرویس جامعه ساعدنیوز، این تیم باستانشناسی چندین محل دفن را شناسایی کرد، از جمله مومیاییهایی که در تابوتهای چوبی قرار داشتند و برخی از آنها در پارچههای نقشدار پیچیده شده بودند.
اشیای مختلفی نیز از این محل بهدست آمد. از جمله آنها، زبانهای کوچکی از طلا و یک زبان از جنس برنج بود که در دهان مردگان قرار داده شده بودند. باستانشناسان این اشیا را به باورهای مربوط به پس از مرگ مرتبط میدانند. یافتههای دیگر شامل پارچههای تزئینشده و بقایای تابوتهاست.
شریف فتحی، وزیر گردشگری و آثار باستانی مصر، گفت این کشف به مجموعه پژوهشهای اخیر در منطقه منیا میافزاید؛ منطقهای که بهدلیل پیشینه غنی باستانشناسیاش شناخته میشود. او به تاریخ طولانی این ناحیه و حضور فرهنگهای گوناگون در آن اشاره کرد.
هشام اللیثی از شورای عالی آثار باستانی اعلام کرد این گورستان شواهدی از شیوههای تدفین در دورههای یونانی و رومی ارائه میدهد. در یکی از دفنها، پاپیروسی با بخشهایی از اثر «ایلیاد» هومر پیدا شد که به «فهرست کشتیها» و نیروهای شرکتکننده در جنگ تروا اشاره دارد.
این کشف در نزدیکی محوطهای به نام «گورستان طلایی» اتفاق افتاد که نخستینبار در سال 2024 ثبت شده بود. در اینجا سازهای آهکی با سه اتاق کشف شد. در یکی از اتاقها، کوزه بزرگی حاوی بقایای سوزاندهشده یک فرد بالغ، همراه با استخوانهای یک نوزاد و سر یک پرنده قرار داشت که در پارچه پیچیده شده بودند. در اتاقی دیگر، بقایای دو انسان و استخوانهای حیوانات یافت شد.
باستانشناسان همچنین مجسمههای کوچکی از سفال و برنز به دست آوردند. برخی از آنها تصویر هارپوکراتس را نشان میدهند و یکی دیگر شبیه کیوپید است که نشاندهنده درهمآمیختگی سنتهای مذهبی است.
بخشهایی از این گورستان نشانههایی از دستکاریهای قبلی، احتمالاً ناشی از غارت، دارد. با این حال، این محوطه همچنان اطلاعات ارزشمندی برای پژوهش فراهم میکند. حسن عامر از دانشگاه قاهره گفت وجود زبانهای طلایی و مسی در کنار مومیاییها، متون تاریخی مربوط به آیینهای تدفین آن دوره را تأیید میکند و شواهد فیزیکی مستقیمی از این باورها ارائه میدهد.
ساعدنیوز در فضای مجازی
